بدلخوشى تمام متوجه شوند تا بتشريف و تكريم « 1 » اختصاص يابند نوع سوم احمد گله‌بان « 2 » بداند كه درين وقت عرضه داشتند كه از جملهء چهارپايان خاصه « 3 » كه در عهدهء او ( * ) بوده و « 4 » بعلفخوار برده پنجاه « 5 » سر اسب بارگير در موضعى كه علف آن زهردار « 6 » بوده نوكران او نادانسته چرانيده‌اند و آن اسبان « 7 » از خوردن علف زهر تلف و سقط شده و او از غايت خوف غيبت نموده است بدان سبب اين حكم نفاذ يافت تا تلف اسبان « 8 » را از تقدير « 9 » بيچون الهى « 10 » داند « 11 » و با من و فراغت بيايد و با سركار خود رود و بعد از ان « 12 » تا در ابتدا احتياط علفخوار نكند اسبان را آنجا نفرستد « 13 » فصل چهاردهم در امان دادن خايفان « 14 » سه نوع نوع اول جمال الدين احمد بداند كه درين وقت چنان نمودند كه بواسطهء تقصيرى كه در عمارت « 15 » خاصه كرده است

--> ( 1 ) - ت : سيورغال . ( 2 ) پ ج : كلبان . ( 3 ) ب : حذف شده . ( * 4 ) - آ : ناخوانا ، ب پ ت : بود و او ، ج : بوده و او . ( 5 ) ت : ده . ( 6 ) پ : زهرده‌ار ، ت : رهروار . ( 7 ) ب : اسپان . ( 8 ) - آ : اسپان . ( 9 ) پ : ايزد - افزوده . ( 10 ) - پ : حذف شده . ( 11 ) - پ : دانند . ( 12 ) - پ ج : ازين . ( 13 ) - پ : و السّلم - افزوده . ( 14 ) - ت : خاينان . ( 15 ) - ب : و رراعت - افزوده .