محمد بن هندوشاه نخجوانى
67
دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )
بنفاذ پيوست تا امرا و وزرا و ايناقان و اركان دولت و جماعت لشكريان و غيرهم او را يورتچيى يورتهاى يايلاقى و قيشلاقى و ساير مواضع دانسته در آنچ بدين وظيفه « 1 » تعلق دارد رجوع با او كنند و از يورتى كه او معين كرده باشد بيرون نروند و بجاى ديگر نزول نكنند و سخن او را معتبر و محل اعتماد شناسند اصحاب ديوان مرسوم يورتچى سال بسال با او جواب گويند و چيزى قاصر و منكسر نگردانند فصل دوازدهم در تفويض « 2 » بلارغوچيى « 3 » بلارغو در عرف مغول گم شده را گويند كه آن را خداوند پيدا « 4 » نباشد چون غلام و كنيزك و چهارپاى و بلارغوچى « 5 » شخصى را گويند كه او را از ديوان بزرگ تعيين كرده باشند تا بوقت كوچ « 6 » اردو او « 7 » با نوكران خود در مواضع يورتهاى مردم تردّد كند و هركس را كه غلامى يا كنيزكى يا چهارپايان از اسب و استر و شتر و گاو و درازگوش برجاى مانده ( * ) باشد يا « 8 » گم شده پيش خود برند و محافظت نمايند و اگر ديگرى يابد پيش او برد و بسپارد و او در نگاه داشت آن گم شدها سعى نمايد تا آنگاه
--> ( 1 ) - آ : وظآيف . ( 2 ) ت : حذف شده . ( 3 ) ب : ؟ ؟ ؟ لار ؟ ؟ ؟ وح ؟ ؟ ؟ ى ، ت : بلارغوجي ، ث : بلارغوج ؟ ؟ ؟ ى . ( 4 ) - آ ب ت : حذف شده . ( 5 ) ب : بلارغوجى ، ت ث : بلارغوجى . ( 6 ) - آ ب ث : كوج ، ت : كوج بزرگ . ( 7 ) ت : حذف شده . ( * 8 ) ت : و ، آ ب : باشد و .