محمد بن هندوشاه نخجوانى

68

دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )

كه خداوندان « 1 » پيدا شوند و ثابت گردانند « 2 » كه از ان ايشان است و بعد از ان تسليم كند و بلارغوچى بر در خانه « 3 » و يورت خود علمى فرو برده باشد تا مردم بدان نشان خانه و يورت او را باز يابند و پيش او روند و گم‌شدهء خود را بازستانند و ما درين معنى نيز سه نوع از تراكيب ذكر « 4 » كنيم نوع اول درين وقت راه بلارغوچيى « 5 » اردوها بتموربوقا حوالت رفت تا گم‌شدهاى مردم را بدست آرد و بخداوندش سپارد و رسمى كه او را متوجه و معهود باشد بستاند بدان سبب اين حكم نافذ شد تا امرا و وزرا و اصحاب ديوان بزرگ و جماعت يورتها و صحرانشينان و بازاريان و اقوام مغول ( * ) و ترك « 6 » و تازيك « 7 » و غيرهم او را بلارغوچى اردوها دانسته در لوازم اين « 8 » مهم رجوع با او كنند هركس را كه غلام و كنيزك و چهارپايان گم شده باشد بيورت او رود كه آنجا علمى على الدوام فرو برده باشند « 9 » و گم شده را ازو طلب دارد و نشان بنمايد « 10 » تا او چون محقق گرداند راه خود

--> ( 1 ) - ب : خداوندان آن ، ت : خذاوند آن . ( 2 ) - آ ب : كرداند . ( 3 ) - ث : خانها . ( 4 ) - آ : ياد ، ت : ديكر . ( 5 ) ب : بلارعوجى ، آ : بلارغوجى ، ت : بلارغوجي ، ث : بلارعوح ؟ ؟ ؟ ي . ( * 6 ) - آ ب ت : حذف شده . ( 7 ) - آ ب : تاجيك ، ت : ناجيك . ( 8 ) ت : آن . ( 9 ) ت : باشد . ( 10 ) ت : ننمايند .