شرف عرض يابد و از مراحم آن حضرت بردرجهء « 1 » اصطفا « 2 » و اجتبا مترقى شده مشرف و مزين گردد و « 3 » چون صيت ساير و ذكر داير درگاه جهان ملاذ « 4 » با قاصى « 5 » و ادانى « 6 » بلاد و ( * ) اقارب و اباعد « 7 » عباد وصول يابد و عالميان را « 8 » معلوم شود كه چنين تصنيفى « 9 » غريب و تأليفى بديع در روزگار دولت « 10 » آن « 11 » حضرت كه تا انقراض « 12 » عالم و انقطاع « 13 » نسل آدم مقصد وفود و « 14 » زوار و مرجع ( * ) اكابر و اصاغر « 15 » بقاع و امصار باد سبب استيفاء حظوظ « 16 » مستعدان « 17 » امم گشته است و درين حضرت از دعاگوى دولتخواه بر سبيل تبرك نزل « 18 » و پيش‌كش اقبال قبول خدايكانى خلّدت سلطنته يافته شعر « 19 » ( * ) هنر را پايه بفزايد « 20 » بنزديك هنرمندان * سخن را قدر به باشد بر شاه سخن‌پرور

--> ( 1 ) - پ ث : بدرجهء ( 2 ) - ب : اصغا ( 3 ) - پ : حذف شده ( 4 ) - ب : ملاد ( 5 ) - ث : باقصى ( 6 ) - ث : ادنى ( * 7 ) - آ : اباعد و اقارب ( 8 ) - ت : حذف شده ( 9 ) - ت : تصنيف ( 10 ) - آ : بالاى سطر نوشته شده ( 11 ) - پ ث : اين ( 12 ) - پ : انتقا ، ث : اقصاى ( 13 ) - پ : انقراض ( 14 ) - پ ث : حذف شده ( * 15 ) - آ : اصاغر و اكابر ( 16 ) - پ ت : خطوط ( 17 ) - پ : كه - افزوده ( 18 ) - آ : بالاى سطر نوشته شده ، پ ت : حذف شده ( 19 ) - ب : در حاشيه نوشته ، ث : حذف شده ( * 20 ) - پ : هنر بايد بيفزايد ، ث : بفزايد - ناخوانا