محمد بن هندوشاه نخجوانى
17
دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )
درين انديشه بودم گاه و « 1 » بيگاه * كه نزلى سازم از بهر شهنشاه نبودم تحفهء چيپال « 2 » و « 3 » فغفور * كه پيش آرم زمين را بوسم از دور ازين مشتى خيال فكرتانگيز * بساط بوسه را كردم « 4 » شكر « 5 » ريز اگرچه مور قربان « 6 » را نشايد * ملخ نزل « 7 » سليمان را نشايد نبود آبى چنين « 8 » در مغز ميغم * و گر بودى نبودى جان دريغم وجه مبارك سايهء شاه و شهريارى و فرخندهء « 9 » ديندار و خجسته ديدارى كى سرير سلطنت بواسطهء جلوس همايون او ( * ) باذروهء « 10 » افلاك برابرى مىكند و « 11 » تاج خسروى از تماس « 12 » مفرق كسروى « 13 » او از مقام مشترى برترى مىجويد عرصهء مملكت از ميامن مراكب مواكب « 14 » جهان « 15 » پيماى او با ثوابت انجم و ساكنان قبهء چهارم و پنجم طريق تعادل و تقابل مىسپرد روز بازار فضيلت كچون زلف مهرويان درهم شكسته « 16 » بود بتقويت معدلت او با غمزه دلبران در تيزى « 17 » و « 18 »
--> ( 1 ) - ت : حذف شده ( 2 ) - پ : هرحمال ، ت : چبيال ، ث : حببال ( 3 ) - ت : حذف شده ( 4 ) - پ : كفتم ( 5 ) - ث : درم ( 6 ) - پ : قربانى ( 7 ) - پ : نرد ( 8 ) - پ ث : جزين ( 9 ) - ت : فرخند ( * 10 ) - ب : بادروهء ، پ : بادرره ( 11 ) - ث : حذف شده ( 12 ) - ب : ماس ، ت : نماس ( 13 ) - پ : كسرى ( 14 ) - پ : موالب ، ث : بالاى سطر نوشته ( 15 ) - پ : حذف شده ( 16 ) - ت : شكفته ( 17 ) - ث : نزاى ( 18 ) - آ : حذف شده