معلوم شد كه شرف انسان « 1 » بر حيوانات ديگر « 2 » بنطق است و مصطفى عليه الصّلوة و السّلم « 3 » فرموده « 4 » المرء باصغريه « 5 » جنانه و لسانه يعنى مرد بد و عضو كوچكتر اوست كه آن دل داناست و زبان گويا بدل متوّجه حق گردد و به زبان دليل گويد بر « 6 » وحدانيت ذات او « 7 » تعالى و تقدّس و امير المؤمنين على ابن ابى طالب ( * ) كرّم اللّه وجهه « 8 » فرموده است المرء مخبّو « 9 » تحت لسانه يعنى مرد در زير زبان خويش پوشيده « 10 » است تا سخن نگويد مرتبه و مقدار او معلوم نشود شعر « 11 » تا مرد سخن نگفته باشد * عيب و هنرش نهفته باشد پس چندانك نطق ( * ) انسان منقّح‌تر و تكلّم « 12 » او مهذّبتر و كتابت « 13 » او رايقتر ( * ) و وراقت « 14 » او فايقتر ترقّى « 15 » او بر معارج « 16 » شرف و مراتب بزرگى بيشتر و مهارت او در فنى « 17 » كه مرغوب سلاطين جهان و مطلوب اعاظم وجودست

--> ( 1 ) - پ : انسانى ( 2 ) - پ : حذف شده ( 3 ) - ت : و السلام ( 4 ) - آب : فرمود ، پ : فرموده كه ( 5 ) - ت : باصغر ( 6 ) - پ : و بر ( 7 ) - پ : حذف شده ( * 8 ) - پ : عليه الصلاة و السّلم ، ث : رضى الله عنه ( 9 ) - ت پ : مخبّو ( 10 ) - ب : در حاشيه نوشته شده ( 11 ) - ث : حذف شده ( * 12 ) - پ : انسانى منقح هر تكلّم ( 13 ) - پ : كاتب ( * 14 ) - پ : و راغب ( 15 ) - آ : و ترقى ( 16 ) - پ : مدارج بزياده و ، ث : مدارج ( 17 ) - پ : وقتى