ظهير الدين بابر ، فردوس مكان « 1 » « كه جاى او در بهشت است » ( 1483 - 1530 ) ما از چهرهء بابر نخستين فرمانرواى مغول تصوير مستندى در دست نداريم ، چون مصور كردن يادداشتهاى جذاب او از دورهء نوه‌اش اكبر ، و از زمانى كه شرح احوال او به فارسى ترجمه و به سه دست خط زيبا پاكنويس شد ، نشئت مىگيرند . البته چهرهء بنيانگذار سلسلهء سلطنتى با كمى تقليد از خطوط چهرهء اكبر ، شايد هم با كمى تأكيد بيشتر روى خطوط چهره‌اى تركى ، به نمايش گذاشته شده است ، بدين ترتيب او در دست نگاشته‌هاى بابرنامه به جاى يك سوار بىباك و يك فاتح كه در سال 1526 بنيان قلمروى هندش را بنا نهاد ( چهار سال پيش از مرگ زودرسش ) ، دلاورى نوجوان و ماجراجو به نظر مىرسد . ولى او پس از مرگ ، از هندوستان ، جايى كه به نظرش گاه شگفت‌انگيز مىآمد ولى محبوبيت چندانى نداشت ، به جايگاه پيروزيهاى نخستينش ، جايى كه بيشتر بچه‌هايش به دنيا آمده بودند ، بازگشته است : بابر در كابل در يك كوشك كوچك روباز به خاك سپرده شده است . بابر در شرح احوال خود كه يكى از با اهميت‌ترين آثار ادبى تركى جغتايى است ، مىنويسد : « من در ماه رمضان 899 ه . ق . ( ژوئن 1494 ) با دوازده سال سن فرمانرواى استان فرغانه شدم . » پدرش ميرزا عمر شيخ بود كه اصل و نسبش مستقيما به تيمور بزرگ مىرسيد . او به عنوان يك تيمورى اصيل عنوان

--> ( 1 ) . Firdausmakani .