با اينكه امروز بندگان اعليحضرت اقدس همايونى ارواحنا فداه به شكار تشريف برده بودند ، براى اينكه تكليف در دادن جواب تلگراف معلوم شود ، مرقومهء عالى و تلگراف جناب سالار را به ضميمهء شرحى از طرف خود به حضور باهر النور اعلى فرستادم . جوابى كه دستخط فرموده‌اند عينا محض استحضار خاطر محترم عالى فرستاده مىشود كه بعد از زيارت ، اگر مفتاح رمز مخصوص داريد به رمز ، و الا به سيم انگليس سريعا مخابره نموده دستخط را نزد مخلص اعاده فرمائيد . در باب مطالب محرمانه كه راجع به فرمايشات چند روز قبل مرقوم داشته بوديد ، خيلى تعجب مىكنم كه جناب مستطاب عالى دام اقباله هنوز عقيده و سليقهء مخلص را ملتفت نشده‌ايد . از وقتى كه به ولينعمت خود خدمت كرده‌ام ، هيچ وقت رعايت حال اشخاص ، و لو برادر و نزديكترين خويش و بستهء خودم باشد ، به صرفه و صلاح ولينعمت خود مقدم نداشته‌ام ؛ بلكه در اين مدت چاكرى و خدمت ، گناه و بزرگترين خبطيات مىدانم كه دو دقيقه از دقايق صلاح‌بينى صاحب كار خود غفلت نمايم . ديگر قياس فرمائيد با اين حالت كه در طينت مخلص است ، چطورى مىتوانم در اين موقع بگذارم بر خلاف خير و صلاح ولينعمت كل قدمى برداشته شود . حالت مخلص همين است كه عرض مىكنم و معتقد اين كار هستم . سبك و رويه‌ام همين است . حالا اگر بعضى اشخاص به خيالات خودشان نتوانند مايل شوند و به اين دليل تكدر پيدا كنند ، گناه مخلص نيست . و تدارك رنجش آنها هم به اين ترتيب كه منظور دارند ، از مخلص ساخته نخواهد شد . لكن مىدانم فرمايشات جناب مستطاب عالى از روى كمال خيرخواهى است . و البته در عالم ملاطفتى كه داريد ، متوقع همه قسم صلاح‌بينى و خيرخواهى از طرف جناب مستطاب عالى هستم . تلگراف سالار را به طورى كه عرض كردم البته زود مخابره فرمائيد و او اطمينان بدهيد كه تزلزلى در كار او پيدا نخواهد شد . سفارش امير خان را هم نوشته خواهم فرستاد . پيوست دوم جواب مظفر الدين شاه به عين الدوله عين الدوله حالا كه در شكارگاه هستم ، عريضهء شما با تلگراف رسيد . اولا ، جايت خالى است . ثانيا ، تلگراف را كه ملاحظه كردم ، تعجب كردم . خود علاء الدوله هم مىداند كه بنادر جزء فارس نمىشود . ثالثا ، جواب بدهيد كه او آسوده باشد ؛ لكن در كمال احترام و درستى [ با ] علاء الدوله حركت بكند . آن چند وقت [ كه ] او آنجاست ، آنچه مىگويد بشنود ، تخلف نكند .