مىگرديد ، بدين ترتيب : اول « آريوبيدوس » « 1 » سردار مشرق و داماد « اليوريوس » كه كمى پيش از آن تاريخ امپراطور غرب بود . دوم « سلر » « 2 » فرمانده افواج خاصهء سلطنتى . سوم « پاتريكيوس » « 3 » فرمانده سپاه « بيزانتيوم » . چهارم « هىپاتيوس » « 4 » فرمانده قسمتى ديگر از سپاه « بيزانتيوم » و برادرزادهء امپراطور . گذشته از سرداران چهارگانهء مزبور اشخاص زير هر يك سهمى در فرماندهى سپاه داشتند : « ژوستينوس » « 5 » كه پس از مرگ « آناستاسيوس » به امپراطورى رسيد . « پاتريكيولوس » « 6 » و پسرش « ويتيليانوس » « 7 » كه بعدها علم طغيان به دشمنى با « آناستاسيوس » برافراشتند و مدتى به ظلم و سفاكى مشغول بودند . « فارسمانيس » « 8 » از مردم « گلخيد » كه جنگجوى بىاندازه دلير و نيرومند بود . دو نفر « گت » موسوم به « گوديديسكيلوس » « 9 » و « بساس » « 10 » كه هر دو از نجباى طراز اول و صاحب رأى و كياستى وافر بودند از جمله « گت » هائى بودند كه همراه « تئودويك » « 11 » از « تراس » به روم نرفته بودند . گذشته از اشخاصى كه نامشان در اينجا ذكر گرديد ، عدهء زياد ديگرى نيز از بزرگان و نجبا با اين سپاه معظم همراه بودند . زيرا معروف است كه نه پيش از آن تاريخ و نه بعد از آن هيچوقت روميها لشكرى بدين عظمت بر ضد ايرانيها تجهيز نكرده بودند . سپاه مذكور بجاى آنكه با هم جمع گردند و باتفاق بدشمن حمله برند به چند دستهء مختلف تقسيم شدند و هر دسته برياست

--> ( 1 ) - Areobindus ( 2 ) - Celer ( 3 ) - Patricius ( 4 ) - Hypartius ( 5 ) - Justinus ( 6 ) - Patriciolus ( 7 ) - Vitilianus ( 8 ) - Pharesmanes ( 9 ) - Godidiskeilus ( 10 ) - Bessas ( 11 ) - Theodovic