و سى و يك مىشود . و عدد « اسمعيل هادى » دويست و سى و يك است ؛ پس محقق شد كه نايب حضرت قايم آل محمد اسمعيل هادى باشد ، كه در نهصد و نه خروج كرد ، و به يقين اين رمز همين رباعى آن حضرت كافى است كه ، رباعى : در نهصد و نه من دو قران ميبينم * و ز مهدى و دجال نشان ميبينم دين نوع دگر گردد و اسلام دگر * اين سر نهان است عيان ميبينم و نيز فرموده ، رباعى : اين هشت حروف نام آن شاه من است * آن شاه كه او مظهر اللّه من است مجموع دويست و سى و يك بشمارش * تا دريابى كه نام دلخواه من است بر اذكياء پوشيده نماند كه سالهاى بسيار معمورهء ربع مسكون بتخت تسلط و استيلاء ملوك طوايف و حكام مختلف درآمده استقرار و استمرار يافته بود ، و بواسطهء مخالفت و منازعت واليان و فرماندهان امصار و بلدان ، كه مستلزم فساد و تباهى احوال جهان است ، امن و استقامت از ممالك و امان و اطمينان از طريق راهها [ 4 ب ] برخاسته ؛ بد كرداران بىطريق در شهرها خيره و مستولى گشته مزاج بنيهء عالم از منهج اعتدال به كلى انحراف يافته بود . چون ارادت قديم قادر حكيم تعلق پذيرفته بود به آنكه مزاج عالم بشريت تلخ و شيرين ، قهر و لطف اعليحضرت سپهر منزلت ، خورشيد شوكت ، قدر قدرت ، قضا صولت ، خلاصهء ملوك عالم ، زبدهء سلاطين بنى آدم ، ابو البقا سلطان شاه اسمعيل الموسوى الصفوى بهادر خان به حال اعتدال بازآيد ، لاجرم سابقهء عنايت ازلى آن حضرت را از ميان سعادتمندان دوران برگزيد و بتشريف گرامى « و آتيناه الملك » اختصاص بخشيد و در سنهء نهصد و نه داعيهء گيتىستانى و جهانبانى از ضمير خرده‌دان دوربين آن حضرت سر برزده بعون الهى در اندك زمان معظم ممالك ايران و توران و دياربكر و سواحل درياى عمان مسخر گردانيد ، و آن را از قبضهء تغلب و تصرف گردن‌كشان زمان استخلاص نموده جهان را بانواع عدل و احسان بياراست و سكهء دار الضرب پادشاهى در بلاد هفت اقليم مجرى گردانيده خطبهء اثنا عشريهء