اول فيما بين او و داروغهء آنجا مناقشه و گفتگو بهم رسيده به جنگ و جدال انجاميد . وزير به ارادهء شكوه داروغه به اردوى معلى رفته خود معزول گرديد و در اواخر همان سال كه خسروگردون احتشام عراق عرب را فتح فرموده رايات جاه و جلال متوجه نجف اشرف بود ميرزا عنايت اللّه در عرض راه مريض گشته متوجه سفر عقبى گشت . نعش او را به كربلاى معلى برده در حاير مقدس دفن نمودند . گفتار در ذكر مجملى از احوال [ 159 الف ] مرحمت پناه الواصل الى رحمة الله ميرزا خليل الله الحق جمال حال آن دستور پسنديده افعال به حليهء انواع مكارم اخلاق و اصناف محاسن شيم مانند وفور كرم و سخاوت و اصابت راى و تدبير و انشراح صدر محلى و آراسته بود و در تمشيت مهم وزارت [ و ] رواج و رونق ملك چون آصف برخيا آثار يد بيضا مىنمود و در محافظت دبن مبين و تقويت شرع سيد المرسلين كمر سعى و اجتهاد بر ميان جان بسته بود . آباء و اجداد آن آصف مقام در سلك اشراف و اعيان « بهاباد » من اعمال قصبهء بافق انتظام داشته‌اند . در زمانى كه ايالت خطهء يزد به على قلى خان شاملو متعلق بود به بلدهء يزد آمده از جملهء منشيان مومى - اليه گرديد ، رفته‌رفته به دستيارى استعداد و قابليت بلكه به محض عنايت حضرت احديت جل عظمته بر مدارج اعتبار ترقى نموده تصدى مجوسيان حسب الرقم خاقان گيتىستان به او رجوع گرديد . و در سنهء اربع و ثلثين و الف هجرية النبوية عليه الف الف الثنا و التحية كه طوطى نطق مولانا حسن على يزدى در اين باب گويا گرديده بر صفحات روزگار به يادگار گذاشت كه : « كعبهء يزد را خليل آمد » ( 1034 ) . پادشاه زمان اختيار ملك و مال خصوصا منصب جليل المرتبهء وزارت و كر كراقى [ 159 ب ] و تصدى خالصه و حكومت مجوسيان و مهم استيفاى دار العبادهء يزد بر راى صواب نماى و فكر مشكل گشايش باز گذاشت ، و آن‌جناب باوجود جلالت قدر و نفاذ حكم نسبت به ارباب علم و فضيلت در غايت تواضع و تملق بود ، و در تعظيم و اجلال سادات و اصحاب كمال بسيار مبالغه مىفرمود ، و در رفاه حال رعايا و