رشيد الدين فضل الله همدانى

106

جامع التواريخ ( تاريخ اغوز ) ( فارسى )

تمامت نود هزار لشكر . . . و بعد از آن » ندارد . س 10 و 11 : ب : تا به احوال بررسد ؛ تا : تا از احوال پرسد . س 12 و 13 : ب : ايلچى رفتى بعرض نرسانيدندى . س 12 و 13 : ب : عرض نرسانيدندى پسران . س 13 : ب : « پس » ندارد . س 13 : ب : پسرن اغوز ايلچى تكفور بديدند ، « را از آن » ندارد . س 15 : تا : به هم بفرستادند . س 16 : تا : با لشكر بزرگ به كجكه مىرسد . س 16 و 17 : ب : در خاطر داريد كه ايل شويد . س 19 : تا : نام راى بود . س 20 : تا : چهارم را كوك . ص 28 س 1 : تا : تنكيز . س 2 : ب : « رسيدند » ندارد . س 3 و 4 : ب : « و از لشكر او . . . كشته شد » ندارد . س 4 : ب : بدوانيدند تا آنجا ؛ ا : « تا » ندارد . س 5 : ب : مردم شهر س 6 : تا : به ايشان سپردند . س 7 : ب : فرستادند به حضرت اغوز ؛ « آقا » ندارد . س 8 : ب : فرود آمدند . س 10 : ب : « ما » ندارد . س 10 : تا : مال و خزانه بفرستيم . س 16 و 17 : تا ، ب : بدان وجه كه واقع شده بود از اوّل . س 19 : ب : و چون از اين تقرير . س 21 : تا ، ب : غارت كردند گفت تا مادام كه من ، « تكفور » و « تا » ندارد . ص 29 س 1 و 2 : ب : معنى عظيم پسنديده داشت و سپاسدارى حق تعالى را دست به روى فرود آورد و شكر گزارد ؛ تا : پسنديده داشت و سپاس دارى حق تعالى را دست بر سينه و روى فروآورد و شگر گزارد . س 3 : ب : دگرگون نكردند ؛ تا : ديگرگون نكرده بودند . س 10 : ب : اين سخن بشنيد . س 11 و 12 : ب : حكم و فرمان تواند . س 12 : ب : به از من تو ، در اين نسخه « تو » بر بالاى « من » نگاشته شده است . س 14 : تا : مطيعم و منقاد امّا اگر . س 15 : تا : مال خزانه روان گردانم . س 15 : ب : سال به سال خزانه روان كنم . س 15 و 16 : ب : در آن باب بندگى اين درگاه نمايم انشاء اللّه . س 18 : ب : در ولايت لشكر . س 18 و 19 : ب : از تكفور پرسيد . س 20 : ب : ايلچيان را بيلك و خلعت آنجا فرستد . س 20 و 21 : ب : تشريف پوشاند و با ايشان . س 21 : تا : در خفيه از خود چيزى . س 23 : ب : اين ولايت تمام مسخر . ص 30 س 2 و 3 : ب : خلقى در آن ميان هلاك شوند ؛ تا : خلقى در آن ميانه . س 3 : ب :