و متوجّه . س 12 : ب : ايلچيان را به آن طرف فرستاد به جانب . س 14 : تا : تمامت اهل آن ديار . س 15 : تا ، ب : « به رسالت » ندارد . س 18 : ب : درآمده بود گمان برده بودند . س 20 : تا : جنگ كنيم و اگر ايل شويم . ص 24 س 2 : ب : اغوز پيش . س 3 : ب : اغوز از ناگاه در وقت غفلت . س 4 : ب : كارزار تعيين كنند . س 4 : تا : ما خواهيم آمدن [ 786 ] س 4 : ا ، تا : چون بهار شد . س 5 : تا : اسپان را فربه كردند . س 5 : ب : قصد گرجستان كردند . س 7 : ب : مصاف را آراستند . س 8 : ب : لشكر اوغوز غالب آمد . س 9 و 10 : ب : مقاومت نتوانستند كرد روى به گريز آوردند . س 10 : ب : اكابر آن قوم بدانستند كه ايشان . س 11 : ب : فرمانها فرستند . س 12 : ب : شده بودند باز جمع شدند . س 12 : تا : يك ماه و پانجده روز . س 13 : ب : « ايشان » ندارد ؛ تا : بود و تابستان ديگر باره . س 13 : ب : الاداق . س 14 : تا : تا باز ديگر بار خبر . س 15 : تا ، ب : بيرون كرده‌اند و ياغى شده . س 17 : ب : قوم را آزموده‌ام و ديدم حال ايشان بغايت آگاه گشتم . س 20 : ب : جنگ به ايشان كردند . س 22 : تا : و همه در عقب . س 22 و 23 : ب : از پيش اغوز برسيد به فرزندان كه خورش و پوشش لشكر . ص 25 س 1 و 2 : ب : آوردند و شحنه مقرر كردند و مال مقرر گردانيدند . س 2 : ب : به الاداق . س 2 و 3 : ب : كارها نيكو ساختند . س 3 : تا ، ب : « در حال » ندارد . س 4 : ا ، ب : نام نياريد . س 6 و 7 : ا : لشكر را بخوانيد و به كردستان رويد ؛ ب : روند ، و السّلام . ص 26 س 1 : عنوان : ا : [ ذكر ] ندارد . س 4 : تا : كردستان روانه شده . س 6 : ب : و مردم آن ولايت كه در صحرا . س 8 : تا : اهل آن ولايات اربل . س 8 : ب : ولايت اربيل و موصل . س 9 : ب : بر كنارهء دجله . س 9 : تا : كنار دجله قشلاق كرد . س 11 : تا : منقله بفرستاد . س 12 : تا : پسران او به رقّه . ص 27 س 3 : ب : طريقهء تمّرد . س 5 : ب : كرسى زرين نهاد . س 5 تا 7 : ب : عبارت « و