7 : ب : اغوز را يقين شد كه به جنگ . س 7 : ب : و رود بزرگ س 8 و 9 : ب : به باد مشك و كشتى سال بگذشتند و بعضى به سباحت و شنا ؛ تا : به باد مشك و كشتى سالى بگذشتند . س 11 : تا : به ميان دو آب ؛ ب : دو آب فرود آمد . س 11 : ب : منهزمان و متفرقان . س : 12 : تا ، ب : اتفاقا شخصى از اغوز در ميان . س 13 : ب : چون شوهر از ايشان . س 13 و 14 : ب : زنان او را پسنديدند . س 15 : ب : « او را معاشرت و » ، تا ، ب : « او را » ندارد . س 16 : ب : دريغ مىخوردند . س 17 : ب : ايت‌براق اغوز ميلان نمود . س 17 : تا : از شين و شعف . س 17 : ب : پنهان با ايلچى . س 19 : ب : خارهاى خشك بسازند . س 19 و 20 : ب : مردى مشتى از آن بر . س 20 : در راه مصاف گاه پراكند . س 20 : ا : در ره مصافگان ( ؟ ) ؛ تا : ب : در راه مصافگاه . واژهء « مصافگاه » در « داستانهاى بيدپاى » مصحح محمّد روشن - ص 231 - آمده است . س 21 : ا : بعد از آن نرسى ( بىنقطه و ناخوانا ) ؛ تا : بربينى و حوالى . ص 15 س 1 : تا : ميان دو آب . س 2 : ب : كشتى بساخت . س 2 و 3 : ب : زنان ايشان فرستاد و ايلچيان چون بيامدند آنچه اغوز را . س 4 : تا : ترتيب داد . س 5 : تا ، ب : زنان با ايشان . س 5 : ب : نشانه‌اى براى افتادگى آورده ، « طريق آن » از اين نسخه ساقط شده بود . س 7 : ب : تهيهء سلاح . س 8 : ب : مدت اطفال به حد بلوغ رسيده‌اند ، « و كودكان » و « مردى و » ندارد . س 9 : ب : « نيز » ندارد . س 9 : ب : پسر به وجود آمده بودند . س 11 : ب : « ميان كاواك و » ندارد . س 13 : ب : با او گفتند . س 13 و 14 : ب : قپچاق از قبق مشتق است . س 14 و 15 : ب : درخت پوسيده را گويند ميان تهى و تمامت اقوام . س 16 : ا ، تا : « ولايت » ندارد . س 16 : ب : ولايت قيل‌براق را بگرفتند . س 18 : ب : نرد مكرّر بود ( ؟ ) . و السّلام . ص 16 س 1 : عنوان : ا : « ذكر » ندارد ؛ ب : در زمين تاريكى . عنوان : ا ، تا : احوال آن زمين ، « سر » ندارد . س 3 : ب : چون در حدود . س 3 : ا : [ رسيد ] ندارد . س 6 : تا : منغلق . س 6 : ب : عرضه كردند . س 6 : ا : بوشتى خوجه ؛ تا : بوشتى خواجه ؛ ب : پوشتى خواجه . س 7 : ا : ماديان‌دار ، [ كرّه ] ندارد . س 7 و 8 : ب : تاريكى بندند . س 7 و 8 : ب : ايشان را