و بدين ايّام به صقليه ميان كتاميان و اعراب جنگ افتاد و فتنه قايم شد . خبر به معزّ رسيد ، ابو القاسم بن الحسن بن على بن الحسين را به نيابت خود صقليه داد ، و به تطفيهء نايرهء فتنه ايشان روان كرد . و در شوّال سنهء احدى و ستّين و ثلث مايه المعزّ لدين اللّه به عزيمت مصر از مغرب هجرت كرد با زن و فرزند و خويش و پيوند و عساكر و حشم بسيار و مال‌ومنال بىشمار و آسياهاى زرگداخته و بر چهارپايان بار كرده كه هريك فرسنگى اشترى مىكشيد . و در لشكر او پانزده هزار اشتر و ده هزار استر براى نقل ثقل و حمل صناديق و باروبنه بودند و اوانى زر و سيم و سلاح و سلب ، به غير آنكه مضارب با خود داشته بود ، و خيام و اعلام و غير آن از اثقال . و چون به حدود مصر رسيد قضات و اشراف و شهود مصر به استقبال لقاى او به اسكندريه آمدند ، و در اعمال ترنوط به شرف لقا و دست‌بوس او رسيدند ، و به غرّهء ميمون و طلعت همايون او شاديها و اهتزاز نمودند ، و شدّت فراق و سختى اشتياق خود بر راى همايون بازراندند ، كه به ايّام جايره كشيده بودند . و المعزّ لدين اللّه براى تدارك مافات ايشان را فراوان استمالت و استعطاف فرمود ، و به عدالت و احسان و نصفت و اكرام موعود گردانيد . و روز سه‌شنبه هفتم ماه رمضان از سنهء اثنتين و ستّين و ثلث مايه با عساكر متكاثر و اموال و تجمّلات وافر در شهر مصر آمد ، و معزّيّهء معمورهء محروسه را دار الملك ساخت ، و قلعهء قاهره بنا فرمود براى اقامت خود . و فرمان نافذ شد كه هريك از امرا و وزرا و رعايا و عساكر به قدر مرتبه و محلّ درجه خانه‌ها پيرامون قلعه بساختند ، و از شهور سنهء اثنتين و ستّين و ثلث مايه تمام شد . و مصر و شام و دياربكر و ديار ربيعه و حجاز و يمن از تصرّف بنو العبّاس انتزاع نمودند ، و در دست المعزّ لدين اللّه آمد . و اساس عدل و انصاف چنان در آن ممالك [ 14 ] نهاد كه هنوز از رسوم معدلت و آثار نصفت او مثل زنند و حكايات عجيب بازگويند . و در پيش بارگاه او چند صندوق نهاده بودند كه هر