خوذ ، آمذ ، داريد ، بوذ ، فرموذه است . - ك و گ را به يكسان مىنويسد : كار ، ديكر ، هركز ، كويند . - كه را همواره بدين‌گونه و امروزين مىنويسد . - انك ، جنانك ، جندانك ، را به شيوهء ديرين مىنگارد . * نسخهء كتابخانهء سليمانيه ، داماد ابراهيم پاشا به نشانهء سل : اين نسخه به شمارهء 919 در آن كتابخانه ثبت شده است ، و عكس آن در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران به شمارهء 97 - 3195 مضبوط است ؛ شمارهء فيلم آن 299 است و تاريخ كتابت 885 ه . ق به خط درويش محمّد طاقانى . ويژگيهاى نسخه چنين است : - ا ، آ را دوگانه مىنويسد و گاه همسان : آمدند ، آن ، آگاه ، اسيرى ، انكه ، آراسته ، آتش - ب ، پ را عموما متغاير مىنويسد : پيغام ، پادشاه ، سپرى ، پيوست ، پذيرفته ، پسيجيده . - ج ، چ را گاه يكسان و با يك نقطه مىنگارد ، و گاه به شيوهء امروزين : جشمه ، چون ، جون ، هيچكس ، ناچار ، يكچندى . - د ، ذ را رعايت نمىكند و به شيوهء امروزين مىنويسد : مىنهاد ، پذيرفته ، يازيد ، برميد . - س را غالبا با سه نقطه زير سين مىنگارد : است a 544 ، خاكسار a 545 ، خواست a 546 ، فرستادند a 548 ، داستان a 548 ، رسد b 552 ، حساد a 556 ، مساعد b 557 ، سنه a 558 . - ك ، گ را همسان مىنويسد : خاك ، هنكام ، اكر ، كفته شد ، ديكر ، كرفت .