نوروز كه به مصر مىرفته گرفته‌اند و او نامه‌اى همراه داشته بدين مضمون كه : نيت ما اعلاء شعار اسلام و خوار ساختن دشمنان دين محمد است . و بايد كه سلطان مصر و اميران و سپاهيان آن ديار در اين امر يار و مددكار باشند . وقتى اين نامه بدست افتاد پادشاه فرمود تا برادران نوروز ، حاجى و لكزى و نيز ساتلمش را كه نايب او هم بود با ساير بستگان ناپرسيده بقتل آوردند . و چون در آن نزديكى شاهزاده غياث الدين ، الجايتو خربنده‌اغول را با لشكرى به صوب خراسان روان فرموده بود [ 342 ] بقتامور و ستاى و هورقداق را با بيست هزار لشكرى بدانجا فرستاد تا نوروز بيك را از ميان بردارند . چون نوروز از اين امر آگاه شد با لشكر خود بگريخت . سپاهيان ايلخان به اردوى او رسيدند ، غارت كردند و پسران او احمد و على را كشتند و چون قتلغ شاه نوئين بمدد آمد از پى او روان شدند . طلايه‌داران در رباط سنگ بست بهم رسيدند و در ناحيهء جام دو سپاه در يكديگر آويختند . نوروز پايدارى نتوانست كرد و چون راه رفتن او به نزد قيدو مسدود بود و نيز از پادشاه اميد عفو نداشت با فوجى از سپاه خاص خود عازم قلعهء هرات شد تا بدان پناه برد . بزرگان لشكر او بعضى پناه بردن به قلعه را صلاح نمىدانستند و معتقد بودند حصار مغول عرصهء بيابان است . نوروز بدان مصلحت التفات نكرد و با عده‌اى معدود به اندرون قلعه رفت . لشكر ايلخان شش روز قلعه را محاصره داد . پس فخر الدين زادهء ملك شمس الدين كرت كه دختر برادر « 1 » نوروز ، ترغان حاجى را به زنى داشت و نوروز به او اعتماد فراوان داشت ، نوروز و ياران او را بگرفت و در بند كرد . پسر عموهاى او هندو و بيدو و برادرزاده‌اش محمد سلاح بر تن راست كرده چون باد از ميان سپاه دشمن بگذشتند و جان بسلامت بردند و برادران ديگر او ارداى غازان و منكلىبوقا در خدمت تيمور شاهزاده پسر ابكان بودند ميان لشكر دوا نيز جان بدر بردند . [ 343 ] روز هفتم قتلغ شاه نوئين برسيد او بند نهادن بر نوروز را باور نمىداشت مك فخر الدين براى اثبات گفتهء خويش سر رمضان پدر زنش را كه نايب او بود ببريد و از قلعه به زير انداخت . پس در عقب او نوروز را به خدمت قتلغ شاه نوئين فرستاد . نوروز از قتلغ شاه خواست كه او را زنده نزد غازان برد قتلغ شاه نپذيرفت و در بيست و دوم ذيقعدهء سال

--> ( 1 ) - در اصل همشيرهء برادر آمده ولى چنان كه در صفحات بعد نيز تصريح شده دختر برادر صحيح‌تر به نظر مىآيد .