بشورانيد و نزديكان خود را برنجانيد . بدين سبب كشورش ويران و رعيتش بىنوا گرديد . روزى عرضه داشت كه ولايت كوه‌كيلويه با لرستان پيوسته است و از قديم‌الايام مال آنجا داخل مقاطعهء اتابكان بوده ، اگر بار ديگر حكم شود كه در تصرف او باشد بيش از آنچه مقرر ديوان فارس است به خزانه خواهد فرستاد . ايلخان فرمانى صادر كرد و كوه كيلويه در تصرف افراسياب لر درآمد حكام شيراز عرضه داشتند كه كوه‌كيلويه سرزمينى است حايل ميان شيراز و لرستان ، اگر از تصرف شيراز بيرون رود ضبط آن ممكن نگردد . ايلخان اين رأى را بپسنديد و چند بار فرمان شد تا كوه‌كيلويه را بازپس دهند افراسياب لر هر بار عذرى مىآورد . اتابك بر اين هم اكتفا نكرد و قلعهء مانگشت را نيز تصرف كرد و كوتوالان آن را بكشت و سپس همهء كوه‌كيلويه را به پسر عموى خود قزل كه پهلوان لشكر و خردمندتر قوم بود سپرد . اين قزل يازده برادر دلير داشت و خود او نيز به فنون رزم و بزم آراسته و به شيوه ملكدارى آگاه بود و دستى بخشنده داشت به ترغيب بعضى از نزديكان خود بر سر كوه‌كيلويه با اتابك افراسياب به كشمكش پرداخت . اتابك به آنجا لشكر كشيد . قزل بگريخت و به شيراز آمد . افراسياب از برادران او بيمناك بود . پس به دلجوئىاش پرداخت و او بار ديگر پس از پيمان‌هاى مؤكد بازگشت . افراسياب از او خواست كه اگر واقعا از كرده پشيمان است جلال الدين وزير را بقتل آورد [ 251 ] قزل نيز از روى بىوفائى آن بىگناه را بكشت . اتابك افراسياب به متابعت راى جوانان روزگار ناديده در اداء مال سستى مىكرد و به رسولانى كه براى جمع مال مىآمدند التفاتى نمىكرد و آنان را جوابهاى درشت مىداد . چون از مردان ارغون آگاه شد رسولى را كه براى تحصيل مال آمده بود بقتل آورد و علنا اظهار عصيان كرد . پس از مردان ارغون مغول بر حسب قاعده خود راه‌ها را مدتى بستند و نگذاشتند هيچ خبرى به خارج رود يا به شهر آيد . اين بىخبرى اتابك را در كارش جرىتر ساخت و انديشيد كه كار مغول به پايان آمده است و چون آن روزها شايع بود كه بر حسب احكام نجوم پادشاه مسلمانى ظهور خواهد كرد و او كه بر ديگران از حيث مال و سپاه برترى داشت شك نكرد كه غرض از آن پادشاه مسلمان خود او است . در اين اثناء قزل به اصفهان لشكر كشيد و در بيرون شهر توقف كرد و رسول فرستاد و نزديكان جلال الدين وزير را طلب داشت . شحنهء آنجا بايدو داماد طغارجار نوئين از قبول اين حكم سرباز زد و در عوض جواب‌هاى هول‌انگيز فرستاد و خود با فوجى براى