به نتيجه رسيد [ 1 ] . چون مونس به بغداد باز نگشت ، حسين [ وزير ] دستور مصادرهء ابن مقله را كه در زندان بود [ 2 ] بداد و از او دستنوشت دويست هزار دينار بگرفت . در پى على بن عيسى نيز كه در « صافيه » بود كس فرستاد كه او را بياورد . چون فرستاده به صافيه رسيد هارون بن غريب كه گرايشى سخت به على بن عيسى داشت در آنجا بود و از دستگيرى او جلوگيرى كرده گفت : من با امير مؤمنان دربارهء او گفتگو خواهم كرد . چون حسين از دوستى هارون با على بن عيسى آگاه شد از او دست كشيد . چون هارون بن غريب به « دار السلطان » رسيد با او تنها بنشست و به خانه رفت ، وزير ، دو فرزند رائق ، محمد بن ياقوت ، مفلح و شفيع به ديدار او رفتند و كارش بالا گرفت . پس براى على بن عيسى نزد مقتدر گفتگو كرد و او را از مصادره معاف كرد . دربارهء ابو على بن مقله گفتگو كرد و از مصادرت وى پنجاه هزار دينار بكاست و دستور داد او را به نزد وى ببرند ، سپس پشيمان شد * و ترسيد مبادا براى مونس نامه‌نويسى كند يا پيام بفرستد . ابن مقله از هارون خواست كه دوباره ، دربارهء او با مقتدر گفتگو كند و سوگندان ياد كرد كه نه با مونس و نه با يارانش داد و ستد پيام نكند . و چنين كرد و ابن مقله آورده شد . او مىگفت [ 3 ] : ابو على بن مقله هنگامى كه وزير راضى بالله بود ، مىگفت : من با خواهش از مردم همهء آن پول مصادرت را گرد آورده ، پرداختم و بيست هزار دينار اضافه آمد كه با آن ديه‌هائى به نام « عبد الله بن نفرى [ 4 ] » خريده براى آل ابو طالب وقف نمودم . حسين [ وزير ] به ياقوت [ 5 ] دستور داد خصيبى را كه در شيراز بود دستگير كند و

--> [ ( 1 - ) ] ن . ك : خ 5 : 367 . [ ( 2 - ) ] M : - خ 5 : 331 . [ ( 3 - ) ] M : شايد گوينده ابو القاسم بن زنجى باشد كه در خ 5 : 347 به عنوان آورندهء گزارش بر كنارى كلوذانى از وزيرى و آوردن حسين بن قاسم به جاى او در سال 319 ه ياد شده است . يا ثابت كه از او و از ابو الحسن مافروخى نقل مىكند . [ ( 4 - ) ] در تكمله : مقرى . [ ( 5 - ) ] كارگزار فارس ( خ 5 : 341 ) .