مغرب بپردازند ، همه را گردآورى كرده بود . او دستنوشت پيش پرداختى دبير مسمعى را دربارهء دارائى فارس به مبلغ يك ميليون درم ، دستنوشت سليمان بن حسن را در بارهء بدهكار ماندن دو پسر عبد الوهاب ، به مبلغ چهار صد هزار دينار ، و كمبود پانصد هزار دينار كه بابت كارگزارى شام تضمين نموده بود ، و همچنين دستنوشت پيمانكاران واسط ، بصره ، راه خراسان ، نهروانات ، نهربوق ، ذئب اسفل ، جازر ، مدينه عتيقه و جز آنها ، همه را آماده كرده بود ، پس از او كلوذانى نيز آنها را نگاه داشت ، تا على بن عيسى آمد و به او سپرد . نصير بن على دويست هزار درم ، احمد بن اسحاق بن زريق [ 1 ] ده هزار دينار به او دادند ، پس از يك هفته از بركنارى خصيبى ، پيكى نامه‌هاى سليمان بن حسن را رسانيد كه سفته‌هائى به * بهاى هشتاد هزار دينار همراه آنها مىبود . آنچه را كه على بن عيسى از خراج مصر با سوار فرستاده بود نيز برسيد . از سوى « بر جمالى » از قم ده هزار دينار ، و از سوى ابو على بن رستم برابر پيمان او سفته‌هائى به بهاى چهار صد هزار درم برسيد و بدين گونه كارها به راه آمد . كلوذانى براى سواران و جيره‌خواران ديگر نيز پيش از عيد هزينه‌ها نهاد . ابو القاسم كلوذانى كارها را راه مىبرد و بر هيبت على بن عيسى [ وزير آينده ] در دلها مىافزود ، على بن عيسى از همهء اينها سود برده از دمشق به سوى جسر منبج به راه افتاد و از آنجا بر نهر فرات ، تا بغداد سرازير بيامد . مردم در سال سيصد و پانزده از او نيكو پيشواز كرده ، برخى تا « رقه » نيز بالا رفته بودند . سال سيصد و پانزدهم آغاز شد گزارش سياستى كه على بن عيسى در اين دورهء وزيرى خود به كار برد و پيشامدهاى آن روزگار : چون على بن عيسى به بغداد رسيد ، نخست به خانهء مقتدر رفته ، همراه با مونس ، بعد از نماز عشا ، به پيشگاه او رسيد ، كه با گرمترين بيان با وى سخن گفت و سپس به خانهء

--> [ ( 1 - ) ] شايد همان احمد بن محمد بن اسحاق ( خ 5 : 146 ) باشد .