يزيدىها به عقيدهء خود حتى در اصل آفرينش هم خود را از ديگران جدا مىدانند . آن‌ها خود را تنها از نسل آدم مىدانند و ديگر مردمان را از نسل آدم و حوّا ؛ و داستان خلقت خود را اين‌طور نقل مىكنند : پس از مدت زمانى چون آدم و حوّا ديدند كه تناسل بشر به شركت نر و ماده صورت مىگيرد . آدم مىگفت كه نسل از من است و حوّا هم مىگفت كه نسل از من است و به‌دين ترتيب بين آن‌ها گفت‌وگو درگرفت ، سرانجام بدين‌گونه همداستان شدند كه هريك از آن‌ها نطفه خود را به تنهايى در كوزه‌اى بريزد و به درختى بياويزد تا نتيجه معلوم گردد ، و همين كار را كردند و پس از نه ماه چون آدم كوزهء خود را گشود دو بچه پسر و دختر كه شيث و حوريه باشند در آن ديد و ملت يزيدى از اين‌دو به وجود آمدند ، و چون حوّا كوزهء خود را گشود در آن كرمى پليد و متعفن و حشرات ديگرى يافت ، و خداوند براى آدم دو پستان به وجود آورد تا آن‌دو كودك خود را مدت دو سال شير داد ، و از اين‌جا است كه مردان هم داراى پستان شده‌اند . و پس از آن آدم با زوجهء خود حوّا درآميخت و دو طفل پسر و دختر به نام قاين و قليومه از آن‌ها به وجود آمد كه ساير ملتها مانند يهود و نصارا و اسماعيليان ( مقصود مسلمانان است ) از اين دو تن به وجود آمدند . يكى از شعاير دينى مهم و بلكه مهمترين آن‌ها در عقيدهء يزيدىها زيارات پيكرهء طاووس است . اين پيكره را با تجليل و احترام فراوان در زيارتگاه بزرگ خود كه به نام « مقام شيخ عادى » معروف است قرار داده‌اند و هرساله چندين بار به زيارت آن مىروند ، و در بعضى جشن‌ها و اعياد مهم نيز پيكره را از آنجا خارج كرده و با تشريفات خاصى در دهات اطراف مىگردانند و آن را زيارت و سجده مىكنند ، زيرا چنان‌كه گفتيم معتقدند كه هريك از خدايان هفتگانه آن‌ها ده هزار سال بر جهان حكمفرمايى مىكند و اكنون دور طاووس است كه از شش‌هزار سال پيش شروع شده . در جشن‌هاى بزرگ كه بيشتر براى زيارت همين پيكره تشكيل مىشود پس از آن‌كه آن را در محل مرتفع و مجللى گذاردند ، خادم و متولى مقام او از زبان او چنين مىگويد : من رييس فرشتگانم . اين پيكرهء