ايستى و روزى خود را از آنان گدايى كنى ، آرى خورش پسمانده و ريزه‌هايى كه از دهان ديگران افتاده بهرهء تو خواهد شد ، و از خوان كسانىكه به فراوانى و آسايش و خوشى ندارند چنين چيزى به تو خواهد رسيد . » ( همان كتاب ، ص 92 ، به نقل از فقرات 26 - 29 فرگرد سوم ونديداد » و باز در فرگرد چهارم ونديداد در فقرهء 47 گويد : « به درستى به تو گويم ، اى سپيتمان زرتشت ، من ( اهورامزدا ) برترى دهم مرد زن برگزيده را به آن كسى كه زن نگرفته ، برترى دهم كسى را كه فرزند دارد به آن كسىكه بىفرزند است ، برترى دهم توانگر را به بينوا . » ( همان كتاب ، ص 92 ) . و مانند اين دستورها در كتابهاى دينى زردشتى فراوان و هدف آن هم آشكار است و آن نكوهيدن زندگى با بىبندوبارى و گريز از مسؤوليت و همچنين بطالت است كه بينوايى و ناتوانى نتيجهء آنست . مطلب ديگرى كه در اين زمينه درخور ذكر مىباشد اين است كه در دين زردشتى گاهى كفارهء گناهان به وسيلهء كارها يا چيزهايى كه براى مردم سودمند است داده مىشود ، و از جمله چيزهايى كه در كفارهء گناهان و رستگارى روانها ياد شده اينها است : به پيشوايان دين بايد چيزهايى بخشيد كه در هنگام ستايش در پرستشگاه به كار آيد . به كشاورزان بايد ابزارهايى داد كه از براى برزيگران به كار آيد ، به رزميان يا سپاهيان بايد ساز و ابزار جنگ بخشيد . از اينها گذشته در اوستا از براى جبران گناه اين دهش‌ها و كارهاى نيك ياد شده است : زمين آلوده را از لاشه و مردار پاك كردن ، و از براى كشت و ورز آماده ساختن ، به سر زمين خشك آب رسانيدن ، و جوى كندن ، و زمين گود و مغاك را هموار كردن ، و آب گنديده را از سرزمين آبگير خشك كردن ، پل ساختن و درخت نشاندن . ( از همان كتاب ، ص 93 ) و در اين‌باره دستورها و آيينهايى دارند كه ذكر آنها در اينجا موجب طول كلام است . اين بود كلياتى دربارهء زردشت و اصول دين او كه در گذشته و پيش از ظهور دين اسلام در اين منطقه حكمفرما بوده و از خود اثر گذاشته ، و اميد است