محمد مهدى ملايرى
17
تاريخ و فرهنگ ايران ( فارسى )
علمى بسيار دقيق و ژرف بسيار سپاسگزارم . من نمىتوانم مراتب تقدير و اعجاب خود را از اين تلفيق دلپذير بين دو زبان عربى و فارسى كه در حكم دو برادر هستند پوشيده دارم » . بعضى از خوانندگان فاضل ما نيز در ضمن نامههاى مفصل و محبتآميز خود دربارهء اسلوب ترجمه و سبك انشاء مقالات در اين مجله اظهارنظرهايى كردهاند كه چون نشاندهندهء روش عمومى اين مجله است ، از اين جهت به بعضى از آنها در اينجا با يك توضيح اشاره مىكنيم . آن توضيح اين است كه چون مجلهء الدراسات الادبية غير از كسانى كه فارسى يا عربى زبان مادرى آنها است و در اثر تمرين و ممارست فراوان با تركيبهاى پيچيده و تعبيرهاى غير مستقيم آنها كه خوشبختانه در هردو زبان رو به كاهش است خو گرفتهاند ، خوانندگان ديگرى هم دارد كه اين زبانها را به تحصيل آموخته و فهم اين گونه كلمات و تركيبهاى نامأنوس براى آنها دشوار و محتاج مراجعه به لغتنامه است ؛ ازينرو سعى مىشود كه در اين مجله هم انشاء مقالات و هم ترجمهء آنها در هردو زبان ساده و روان و صريح و روشن باشد ، تا خواننده در پيچ و خم عبارات سردرگم نشود و الفاظ و تعابير بين مطلب و خواننده حايل نگردد ، و خوشوقتيم كه پيروى از اين روش براى منظور ما بسيار سودمند افتاده و مورد پسند خوانندگان ما نيز واقع شده است . آقاى دكتر عبد المجيد بدوى از استادان فاضل مصر كه علاوهبر زبان و ادبيات عربى زبان و ادبيات فارسى را هم آموخته و در هردو زبان داراى اطلاع و بصيرت و تأليفات مىباشند در اينباره به ما چنين نوشتهاند : « با صدور اين مجله يكى از آرزوهايى كه چه بسيار در خاطر فارسى خواندههاى اين حدود خطور مىكرد ولى تحقيق بخشيدن آن براى ايشان غير ممكن بود جامهء عمل پوشيده است . شما با اين مجله عربىزبانان و فارسىگويان را به آن پيوستگىهاى ديرين كه در دورانهاى مختلف تاريخى با وجود فاصلهء بسيار و دگرگون شدن جهان اسلام هيچگاه از هم نگسسته بود آگاه ساختيد . آنچه لازم مىدانم در