گفتار هفتم ادبيات اخلاقى ايران در دورهء ساسانى و آثار آن در ادب عربى و حكمت اسلامى ادب اخلاقى و ايرانيان عصر ساسانى ؟ ؟ ؟ اندرزنامه‌ها ؟ ؟ ؟ مفهوم ادب در قرنهاى نخستين اسلامى ؟ ؟ ؟ ادب در مفهوم تعليم و تربيت ؟ ؟ ؟ معلّم و مؤدّب ؟ ؟ ؟ فلسفه و حكمت مراد از « ادبيات اخلاقى ايران در دورهء ساسانى » كه در عنوان اين فصل آمده آن‌گونه نوشته‌هايى است كه موضوع آنها تهذيب نفس و تزكيهء روح و تربيت انسان است ؛ بدان‌سان كه از لحاظ فردى و اجتماعى داراى منشى نيك و روشى شايسته شود و به خصلتهاى پسنديده و فضائلى كه از آنها به مكارم اخلاقى تعبير مىشود آراسته گردد . و مراد از ادب عربى و حكمت اسلامى آن دسته از كتابهايى است كه مؤلفين كتب عربى و اسلامى دربارهء مواعظ و اخلاق و سخنان حكمت‌آميز تأليف كرده‌اند ، اعم از اينكه آن مواعظ و حكم از مآخذ اصيل اسلامى در آنها راه يافته باشد يا آنها را از منابع ديگرى گرفته باشند و غرض از اين تعميم توجه دادن به اين نكته است كه ادب و حكمت در آثار مؤلفين اسلامى غير از آنچه مستقيما از قرآن يا گفتهء پيغمبر اسلام گرفته شده مآخذ ديگرى هم غير از