« اى مردم ، ولى من نمىخواهم كه در اين نعمتى كه هستيم هرگز به پراكنده‌دلى و سركشى و رشگ و حسد آشكار و سخن‌چينى و دوروئى راه دهم . خداوند اخلاق ما و كشور ما را از اين چيزها پاك داشته و فرمانروائى ما را شريف‌تر و برتر از اينها قرار داده است . آنچه من از نعمت خداوند و سپاس و بدان رسيده‌ام نه از راه اين خصلت‌هاى پليد كه دانايان آنها را از خود رانده و حكيمان آنها را نكوهيده‌اند بوده است ، بلكه اين رتبه و پايگاه را من با درستى و سلامت نفس و رعيت‌دوستى و وفادارى و دادگرى و پايدارى و محبت بدست آورده‌ام . و سبب اين‌كه ما از ملتهائى كه نام برديم يعنى از تركان و بربريان و زنگيان و كوه‌نشينان و ديگران چيزى از اخلاقشان را بدانگونه كه از روميان و هنديان گرفتيم اقتباس نكرديم اين است كه اين خويهاى ناپسند در ميان آنها آشكار و شايع است ، و نخستين تكليفى كه برعهدهء ما است از خود راندن و ترك اين اخلاق نكوهيده است كه دشمن‌ترين دشمنان شما مىباشد . « اى مردم ، آنچه كه خداوند با سلامت و عافيت و صلاح به ما ارزانى داشته ما را بىنياز ساخته است كه آن را با چنين خصلت‌هاى زشت و بدفرجام طلب كنيم ، شما نيز در اصلاح نفس خويش به من كمك كنيد ، زيرا پيروزى بر اين دشمنان براى من دلپذيرتر و براى شما بهتر از پيروزى بر دشمنان ترك و روم شما است . من اى مردم ، با ترك اين خويها و نابود كردن و ريشه‌كن ساختن آنها و همچنين با دفع آنها از شما نفس خود را پاك و خوشنود ساختم ، مرا نيازى به سود و زيان آنها نيست ، شما نيز به همانگونه كه من كردم نفس خود را پاك و خوشنود سازيد . « اى مردم ، من مىخواستم كه دشمنان پنهان و آشكار شما را از شما دور كنم ، دشمن آشكار را كه به سپاس و نعمت خداوندى از خود رانديم ، خداوند ما را بر او پيروز ساخت و شوكت او را در برابر ما شكست ، شما نيز در آن امر نيكو به كار رفتيد و خوب از عهده برآمديد و همدستى كرديد و كوشيديد . با اين دشمن نيز همان كنيد كه با آن يكى كرديد و بدانگونه كه در آن به كار برخاستيد در اين نيز برخيزيد و آنچه را كه به شما سفارش مىكنم بپذيريد زيرا من پندآموز و