مادهء دهم - اعليحضرت پادشاه ايران همهء نفوذ خود را به كار خواهد برد تا افغانان و ديگر اهالى قندهار را با ارتش خود ، در برابر انگلستان متحد كند و پس از آنكه بدان نواحى راه يافت لشكرى بمتصرفات انگلستان در هندوستان بفرستد . مادهء يازدهم - چنان كه از نيروى دريائى فرانسه يك دسته كشتى بخليج فارس و بندرهاى اعليحضرت پادشاه ايران برسد اعليحضرت پادشاه ايران همهء وسائل و تسهيلاتى را كه لازم باشد فراهم خواهد كرد . مادهء دوازدهم - اگر اعليحضرت امپراطور فرانسويان و پادشاه ايتاليا اراده كند كه براى حمله بمتصرفات انگلستان در هند ارتشى از راه خشگى بفرستد اعليحضرت پادشاه ايران همانگونه كه متحد صميمى و باوفاى اعليحضرت امپراطور فرانسويان و پادشاه ايتالياست به آنها راه خواهد داد كه از كشورش بگذرند . اگر اين كار عملى شود دو دولت پيشاپيش ، قرار مخصوص خواهند گذاشت و راهى را كه ارتش بايد در پيش بگيرد و لوازم و وسائل نقليه كه لازم شود و ياورى را كه اعليحضرت پادشاه ايران مىتواند در اين راه بكند در آن معين خواهند كرد . مادهء سيزدهم - هرچه از لوازم و تداركات در ايران بلشكريان برى و نيروى دريايى داده شود بنابر مدلول مواد ديگر اين عهدنامه ببهايى كه در كشور بمردم كشور داده مىشود به حساب خواهد آمد . مادهء چهاردهم - مقررات مادهء دوازدهم كه در بالا ذكر شده تنها شامل حال فرانسه است بنابراين ، اين حقوق نبايد با عقد عهدنامهاى ديگر بانگلستان يا روسيه واگذار شود . مادهء پانزدهم - براى بهره‌جويى هردو طرف يك عهدنامهء تجارتى هم در تهران بسته خواهد شد . مادهء شانزدهم - اين عهدنامه تا چهار ماه ديگر از تاريخ امروز در تهران نيز امضاء خواهد شد و بتصويب خواهد رسيد . در لشكرگاه امپراطورى در فينكن‌اشتاين در 4 مه 1807 ( 25 صفر 1222 ) منعقد شد و بامضا رسيد . امضاى هوك ب . ماره امضاى سفير ايران وزير روابط خارجى ش . م . تالران ، پرنس دوبنوان . ظاهرا اين عهدنامه آشوبى در محافل اروپا مخصوصا در دربار روس و انگليس كه اين عهدنامه بزيان آنان بسته شده بود افكند . از تهور فكرى و بلندپروازى مخصوص ناپلئون عجيب نيست كه چنين عهدنامه‌اى را در نظر گرفته باشد و جاى شگفت است كه فتحعلى شاه