[ مقدمه 7 ] ( قاضى غفارى مؤلف نگارستان ) 8 - غفارى بكسر اول و تخفيف در اصطلاح اهل رجال لقب ابراهيم بن ضمره و ابراهيم غفارى و اسماعيل بن عبد اللّه واهبان بن صيفى و بشر بن سحيم و جندب بن جناده و عبيد بن ابراهيم بن ابى عمير و برخى ديگر بوده و شرح‌حال ايشان موكول به كتب رجال است و جندب معروف بابى ذر منسوب به قبيلهء بنى غفار بن مليل بن ضمرة بن بكر بن عبد منات از بطون و شعب قبيلهء كنانه مىباشد و شايد در برخى از موارد منسوب به كوهى غفاره نام در مصر يا در ديهى غفاريه نامى در كرانهء شرقى مصر بوده يا منسوب به غفارى بمعنى عرقچين معروف باشد و آن كلاهىست بسيار نازك باندازهء بالاى سر كه غالبا زير كلاه معمولى نيز بر سر گذارند و همهء اين معانى با كسر اول و تخفيف به كار رفته و غفاره بفتح اول و تشديد دوم رداء فراخىست كه احبار در هياكل آن را مىپوشند و غفار بفتح اول و تشديد دوم بىتاء آخر صيغهء مبالغه است بمعنى بسيار بخشايشگر و درگذرنده از جرم و گناه و بزه . قاضى احمد غفارى بفتح اول و تشديد دوم منسوب به پدر كلان خود امام نجم الدين عبد الغفار شافعىست كه در نسبت عبد را حذف كردند و يائى در آخر آن درآوردند و گفتند غفارى و كسانى كه به تخفيف ميخوانند غلط تلفظ ميكنند . و نيز در كتاب ريحانة الادب مجلد چهارم صفحهء 171 گويد : نجم الدين عبد الغفار بن عبد الكريم قزوينى شافعى ملقب به نجم الدين از مشاهير فقهاى شافعيه است كه در فقه و شمار و حسن اختصار استاد بوده و از تأليفات اوست كتاب الحاوى الصغير فى الفروغ كه از كتب معتبرهء حضرت شافعى و كتاب وجيز اللفظ و بسيط المعنىست و كتاب محرر المقاصد و مهذب المبانى و محل توجه فحول علماء بوده و شروح بسيارى بر آن نوشته‌اند و اما حاوى كبير نيز در فقه تأليف على بن محمد ماوردى سابق الذكر است و كتاب شرح اللباب . وفات امام نجم الدين بسال ششصد و شصت و سيم هجرى واقع شده . در كتاب طبقات الشافعيه جزء خامس صفحهء 241 گويد : محمد بن عبد الغفار بن عبد الكريم قزوينى مشهور به شيخ جلال الدين فرزند مؤلف كتاب حاوى صغير است كه شيخ نجم الدين باشد جلال الدين بر پدر خود در علوم دين تفقه نموده و بسال هفتصد و نه هجرى درگذشته .