اخراجات راه به عبّاس‌آباد فرستاده شوند كه وكلاى طرفين در آنجا مأمور به اين كار مىباشند آنها را گرفته به اوطان خود برسانند و هرگاه در مدت مذكوره تعويقى واقع شود هروقت از هر طرف مطالبه كنند يا اسرا خود استدعا نمايند بلامضايقه رد كرده آيد . فصل چهاردهم : از دو طرف قرين الشرف تعهّد مىشود كه رعاياى جانبين اعم از فرارى يا غيرفرارى كه در حالت جنگ و قبل از آن به مملكت طرفين رفته‌اند يا بعد از اين بروند در صورتى كه وجود ايشان منشأ ضرر و فسادى نباشد مطالبه نشود و لكن اشخاص صاحب رتبه و شأن اعم از حكام و خوانين يا رؤسا و ملّاهاى بزرگ و غير آن را كه وجود ايشان در ممالك دو طرف به سبب مكاتبات و مخابرات خفيه منشأ ضرر و مرارتست در ممالك طرفين نگاه ندارند و از حدود معيّنه در فصل چهارم اخراج سازند . « 2 » فصل پانزدهم : اعليحضرت پادشاه ممالك ايران بايد از تقصير اهالى آذربايجان از خاصّه و عامّه كه در مدّت جنگ و تصرّف عساكر روسيّه در ولايات استردادى كه مباشر خيانتى شده‌اند درگذرند و هريك خواسته باشند با عيال از آن ولايت بيرون روند تا مدّت يكسال به ايشان مهلت داده شود كه اموال و اثقال خود را يا بيع يا نقل به مملكت روسيّه نمايند و احدى از حكّام به هيچوجه متعرّض خسارت آنها نشود ، و در باب بيع املاك پنجساله مهلت داده شود هرگاه در مدت يك ساله مذكوره از احدى خيانتى تازه به ظهور رسد داخل در عفو و گذشت نيستند . فصل شانزدهم : بعد از امضاى اين عهدنامهء ميمونه فى الفور وكلاى مختار جانبين دستورالعمل‌هاى لازمه به حدود خود روانه سازند كه به ترك خصومت و تعدى پردازند . اين مصالحه نامچه در دو نسخه به يك مضمون ترتيب يافته و به دستخط وكلاى طرفين رسيده و ما بين ايشان مبادله گرديده است . بايد امضاى آن به تصديق دو پادشاه در مدت چهار ماه و اگر ممكن شود زودتر ما بين وكلاى مختار

--> ( 2 ) . اين فصل خيلى خلاصه شده . محققين بايد يا به كتاب « مجموعهء معاهدات » يا به ترجمهء مرحوم سعيد نفيسى مراجعه فرمايند .