خوددارى نموده لشكر نصرت‌اثر يورش بردند ، حصاريان مقهور و اموال ايشان منهوب شده از در استيمان درآمدند ، آقا خان ولد مصطفى خان عمزادهء خاقان كشورستان جدّ امّى نگارنده به حراست قلعه محكوم گرديد ، و موكب همايون خاقانى تشريف‌فرماى حوالى سبزوار شد و از آنجا كه جعفر خان بيات باز به راه خلاف رفته بود حكم همايون شرف صدور يافت كه نواب حسينقلى خان به محاصرهء نيشابور و تنبيه جعفر خان روانه شود امّا اللهيار خان قليجى كه موكب ظفر كوكب را نزديك ، و درهاى چاره را بسته ديد ميرزا اسد اللّه مستوفى را واسطه قرار داده و صبيّهء خود را با او به اردوى معلّى فرستاد ، جعفر خان نيز اظهار ندامت نمود ولى عساكر مزبوره به نهب و تخريب نواحى سبزوار و نيشابور مشغول شدند مقارن اين حال طرّه باز خان فرستادهء شاه زمان افغان با نامه و هداياى بىكران به آستان مبارك آمده شاه زمان به شفاعت جعفر خان و اللهيار خان پرداخته معاودت موكب ظفر كوكب خاقانى را درخواست كرده و اظهار داشته كه بعد از بازگشت قشون نصرت‌نمون ، جعفر خان و اللّهيار خان به حضور همايون مشرف خواهند شد . ملازمان آستان پادشاهى حسب المصلحه تمنيّات و مسئولات شاه زمان را قبول فرمودند و محمود ميرزا ولد تيمور شاه كه در اين سفر ملتزم ركاب اعلى بود با برادر و پسر خود فيروز و كامران عازم قندهار و كابل شد و احكام به امرا و حكّام خراسان شرف صدور يافت كه رعايت جانب او را منظور دارند . و موكب خاقانى به طرف دار الخلافه عطف عنان فرموده نواب حسينقلى خان در اسفراين و ابراهيم خان عمواوغلى در نزديكى آق‌قلعه به اردوى معلّى پيوستند . آقا خان قاجار از نيكى قلعهء مزينان احضار شد و ابراهيم خان عرب با دستهء عرب و عجم مأمور محافظت آن نواحى و حدود گرديدند و موكب اعلى به چمن كالپوش نزول اجلال فرموده مدّت پانزده روز در آنجا اقامت كردند . پس از آنجا به بسطام و دامغان و على بولاغ « 1 » توجّه فرموده قشون فارس و عراق مرخص شدند و موكب همايون از راه چشمه على دامغان به سمنان تشريف‌فرما گرديدند ، مدّت پنج شبانه‌روز در اينجا به عيش و سرور و عروسى نواب محمد ولى

--> ( 1 ) . على بولاغ مقصود چشمه على دامغان است ( مؤلف ) .