بنفسه پيش او نرفت و حسين خان سردار اشرف برادر كهترش را نزد وى اعزام داشت . امير احمدى كه يقين داشت غلامعلى خان به دام نزديك نمىشود ، حسين خان را به زندان انداخت . لكن شيخ على خان كه مرد ساده‌اى بود با وجودى كه شير محمد خان سگوند در نوبت اول كه به اتفاق ياور امجد السلطان به عنوان گروگان در خانه‌اش بود ، تلويحا به او حالى كرده بود كه وى تنها اين يك‌دفعه ضامن مراجعت او مىباشد ، مع هذا آن مرد ساده بطورى تحت تأثير بيانات محبت‌آميز فرماندهى قوا در ملاقات نخستين قرار گرفته بود كه به محض وصول نامه او ، بدون مطالبه گروگان و توجه به سوء سوابق ، تفنگهايى را كه از بيرانوندها گرفته بود بار بر قاطر كرده و خودش هم سوار بر اسب شده مستقيما نزد امير احمدى رفت و تفنگها را تقديم نمود و به انتظار دستور دست بر سينه ايستاد . ولى چه رفتنى كه برگشتن درپى نداشت و امير احمدى كه از زمان قوام الدوله تا اين نوبت خون دلها از او خورده بود ، دستور داد او را نزد حسين خان برادر غلامعلى خان و سردار خان واليزاده فرستادند و اين سه نفر را آنقدر در زندان نگاه داشت تا چهارمين آنها را هم كه مهر على خان بود به دام آورد كه قريبا به حكايت آن خواهيم رسيد . عقب‌نشينى غلامعلى خان خبر توقيف حسين خان [ كه ] به غلامعلى خان رسيد ، سخت ناراحت شد و با خود گفت برادرم را مفت از دست دادم و از فرستادن او نزد امير احمدى سخت نادم و پشيمان شد . ولى كارى از دستش ساخته نبود و بر جان خود هم بيمناك شد و يقين حاصل كرد كه قريبا ستونى جهت دستگير ساختن او به موقف آنان خواهد آمد . اين بود كه با زن و بچه و قيطول خود به سمت كوه ريمله عقب‌نشينى كرد كه هم مسافت بيشترى از لشكر غرب فاصله داشته باشد و هم به ايل بيرانوند نزديكتر بشود . پيش‌بينى غلامعلى خان صحيح بود . زيرا مقارن همان اوقات امير احمدى سرهنگ گيگو را خواسته و به او گفته بود كه اردوى خودش را علىحده آماده كند و اردوى چريك مهر على خان امير منظم را علىحده ، و اين دو اردو از دو سمت به سوى غلامعلى خان و قيطول ساير خوانين بيرانوند كه همراه و متحد با او هستند ، در شب حمله كنند و او هم با اردوى شاه‌بختى از سمت ديگر حمله را آغاز و كار غلامعلى خان را با اين حمله سه‌جانبه يك‌سره سازند .