وقايع سالهاى 1327 و 1328 در سالهاى 1327 و 1328 اگرچه تا اندازه‌اى امنيت و انتظامات در لرستان حكمفرما بود ، ولى عده‌اى هنوز به دزدى و سرقتهاى شبانه مشغول بودند و مأمورين ژاندارمرى و لشكر در تعقيب آنان بودند ، كه بالاخره تأمين يافته و به خانه خود رفتند . در سال 1327 بين دو طايفه جنگ شديدى در حال اتفاق افتادن بود و چند هزار نفر قصد شركت در آن داشتند ولى با دخالت مأمورين دولت كسى از طرفين كشته نشد . علت جنگ آن بود كه يك قريه از قراء متعلق به بيرانوندها را غارت كردند . طايفه بيرانوند اين رفتار را قابل تحمل ندانسته و آن را يك نوع اهانت به خودشان پنداشتند و قريب چهار الى پنج هزار نفر از آنان مانند سيل خروشان از جاى كنده شده و براى غارت اموال متجاوزين به سوى مساكن آنان هجوم بردند كه خوشبختانه مأمورين ژاندارمرى و بخشدارى به موقع رسيده و نگذاشتند هيچ‌گونه اصطحكاكى بين آن دو طايفه بشود و اموالى را كه به غارت از بيرانوندها برده بودند ، بدون كم‌وكاست از آنان گرفته به بيرانوندها پس دادند . در بهمن‌ماه اين سال در دانشگاه شاه ترور شد . بعد از قضيه سوء قصد در دانشگاه ، در بسيارى از شهرستانها حكومت نظامى اعلام گرديد . [ در آن زمان ] در خرم‌آباد فرماندهى لشكر به عهده سرتيپ بهرامى بود . در خرم‌آباد نيز حكومت نظامى اعلام گرديد و يك نفر از امراى ارتش در يكى از اطاقهاى عمارت فرماندهى لرستان به عنوان حاكم نظامى جلوس كرد و مشغول رسيدگى به اعمال دقت در زندگانى گذشته و حال بعضى عناصر مشكوك افراطى گرديدند . حكومت نظامى نسبت به توقيف و تنبيه بعضى اشخاص اقدام كرد . موضوعى كه بيشتر از هرچيزى موجب استعجاب مردم شد اين بود كه حكومت نظامى خرم‌آباد و سرتيپ بهرامى خانه اشخاصى را كه در حزب دموكرات ايران قوام السلطنه عضويت داشتند تفتيش مىكردند و اين عضويت را گناهى مىدانستند . حال آن‌كه گبر و مسلمان و ترك و تاجيك مىدانستند كه قوام السلطنه اين حزب را با اجازه و تأييد شاه تأسيس كرده بود ؛ در هر حال اين هم بحرانى بود كه بالاخره سپرى شد و لرستانيان از خطرات آن آسوده گرديدند . در سال 1328 در لرستان برف سنگين و بىسابقه‌اى باريد كه فقط 37 [ سال ] قبل يك بار نظير آن آمده بود . در اثر بارش برف كار به جايى رسيد كه راهها مسدود و عبورومرور موقوف شد و مردم به عسرت افتادند ولى با كمك سربازان و ساير مردم راهها باز شد .