محمد رضا واليزاده معجزى

275

تاريخ لرستان ( روزگار پهلوى ) ( فارسى )

يد اللّه خان را مورد توجه قرار داد و نصر اللّه خان و على رضا خان را از زندان قصر مرخص كرد و آنها از تهران به خرم‌آباد آمدند و نزد فرمانده تيپ رفتند و قرار بر اين شد كه هردو نفرشان به دنبال يد اللّه خان رفته و او را پيش فرمانده تيپ بياورند . بعد از ملاقات با يد اللّه خان نه تنها موفق به آوردن يد اللّه خان نشدند بلكه خود آنان نيز در كوه پيش يد اللّه خان ماندند و به ياغيگرى پرداختند . چون مركز از نتيجه اقدامات و اردوكشىهاى سرهنگ درافشان با مخارج سنگين آن مأيوس شده بود لذا برحسب پيشنهاد سپهبد امير احمدى كه آن موقع فرماندهى ژاندارمرى كل كشور را به عهده داشت ، سرهنگ حاجعلى خان رزم‌آرا به جاى درافشان به سمت فرماندهى تيپ مستقل لرستان تعيين شد . مشاراليه تحت راهنمايى و تعليمات سپهبد امير احمدى به تعاقب ياغيان پرداخت . اين عهدشكنى نصر اللّه خان و على رضا خان و يد اللّه خان كه به قول خودشان سر دولت كلاه گذاشتند و نصر اللّه و على رضا با توسل به حيله و نيرنگ از زندان بيرون آمدند و به ياغيگرى و تمرد مشغول گرديدند ماده خصومت را غليظتر ساخت و فرماندهان وقت را نسبت به خود هرچه بيشتر خشمگين ساختند . سرهنگ رزم‌آرا با ستونهاى نظامى به تعاقب متمردين و ياغيان پرداخت و اردويى براى محاصره خوانين ( يد اللّه ، نصر اللّه و على رضا ) به پشتكوه اعزام داشت و غفلتا آنها را با زن و بچه و تمام همراهان در حلقه محاصره انداخت و چيزى نمانده بود كه خود و عيالات و اطرافيانشان دفعتا واحدا گرفتار و اسير شوند . باوجود تعصب بسيار شديد كه لرستانيان در امر ناموس دارند مع هذا ناچارا زن و بچه را رها كرده ، خودشان از معركه جان بدر بردند . اسارت زن و بچه ضربه شديدى بر احساسات و عواطف خوانين وارد ساخت و نمىدانستند تكليفشان در اين خصوص چيست . آخر الامر از روى اضطرار به سرهنگ رزم‌آرا پيغام دادند كه چنانچه آيت اللّه حاج آقا ابو تراب جزايرى قبول زحمت نموده و به قرارگاه ما بيايند ، ترك ياغيگرى و صحرانوردى كرده و به خرم‌آباد خواهيم آمد . سرهنگ رزم‌آرا از نقطه‌نظر علاقه زيادى كه نسبت به [ . . . انجام مأموريت ] داشت ، شخصا آيت اللّه جزايرى را ملاقات و از معظم له استدعا كرد كه به خاطر امنيت لرستان و نظم محل و رفاه و آسايش مخلوق قبول اين زحمت را بفرمايند . سرانجام آيت اللّه جزايرى براى درك ثواب و آسوده ساختن مردم از خطرات ناامنى بالاخره با همه كراهتى كه از دخالت در اين نوع كارها