اخطار كرد كه امر را اطاعت كند . آقاى غضنفرى به تهران رفت ولى ديگر برنگشت . امان اللّه خان غضنفرى كه اين اوقات حاكم و مأمور انتظامات سلسله و دلفان بود ، به جاى آقاى امير اعظم به حكومت طرهان منصوب شد ، لكن به جاى اينكه نسبت به امير اشرف پدر پير امير اعظم و پدرزن و عموى خودش كه اينك به سن 85 سالگى رسيده و به واسطه سخاوت ذاتى دستش از مال دنيا تهى بود و در عين حال متكفل مخارج عده كثيرى عائله و منسوبين خود بود يارى دهد ، روش تنگ‌چشمى و كوتاه‌نظرى را شعار خود قرار داده و آن مرد بزرگ را با مشتى عيال در مضيقه اقتصادى گذاشت و از سفره‌اى كه خود او گسترده بود چيز قابلى به وى نمىداد . در سال 1311 يد اللّه خان و ساير متمردين بر شدت عمل خود افزودند و بدون پروا از محلى به محل و از بخشى به بخشى [ ديگر ] تردد مىكردند . يد اللّه خان بدون خستگى به كار خود ادامه مىداد ولى مركز ثابتى نداشت و براى رد گم كردن غالبا چند شب متوالى در يك‌جا نمىماند . در تابستان 1311 از خاك سلسله عبور كرده به دلفان رفت و دو ماه در دلفان توقف كرد . چون هواى دلفان رو به سردى و برودت مىرفت ، يد اللّه خان با دارودسته تفنگچيان خود از دلفان به طرهان و از طرهان به هليلان و نزديكيهاى كرمانشاه رفت و چند روزى را هم در كوههاى كرمانشاه گذراند . در الشتر بيشتر از همه‌جا مردم در فشار بودند ؛ شبها در فشار ياغيان و متمردين و روزها در فشار مستأجرين املاك خالصه ؛ با مستأجرين در روز سرگرم اختلافات حدودى و شبها مشغول تهيه غذا و سيورسات براى ياغيان . خلاصه قيل‌وقال هميشه در آن قسمت از لرستان ادامه داشت . ستونهاى اعزامى تيپ لرستان در هرنقطه و مكانى كه مىرفتند با دست خالى برمىگشتند و عمدا خط السير حركت خود را طورى انتخاب مىكردند كه با ياغيان مواجه نشوند . چون روش عباسقلى خان نتايج نيكويى در لرستان به بار نياورد و بيشتر از سالهاى قبل ناامنى و بىنظمى در همه‌جا حكمفرما شد ، لذا او را احضار و به جاى وى سرهنگ حاجعلى خان رزم‌آرا كه فارغ التحصيل سن سير فرانسه بود و بويژه چون غالب سنوات خدمت خود را در بين عشاير گذرانده و خصوصا در نواحى كرمانشاه و پشتكوه سوابق زياد داشت ، به فرماندهى تيپ مستقل لرستان منصوب گرديد . 18 در تابستان اين سال سپهبد امير احمدى كه فرماندهى ژاندارمرى كل كشور را داشت به عنوان بازرسى اوضاع به لرستان آمد و براى مشاهده اوضاع كشاورزان املاك خالصه الشتر سفرى