روى مبارك خود نمىآورد . اين پول كه به جيب حكمران فرومىرفت به نام " تفاوت عمل " بود بعضى وقتها ماليات محلى را كه براى يكسال بخشيده يا تخفيف قائل شده بودند ، به همان حال مىماند و به كسى كه طرف ميل و يا نورچشمى يا از خويشاوندان سلطنت و سران سپاه بود ، سپرده مىشده است كه هرچه و هرطور مىخواهد در آن‌جا عمل نمايد . گذشته از اين با پشت هم اندازىهاى گوناگون كوچكتر بر خلاف قاعده ، همان دوره براى دربار ، بستگان ، خويشاوندان يا دوستان و وابستگان آنان حقوقى به نام " مستمرى يا استصوابى دائم " در جريان بود كه فرد مادام العمر و پس از مرگ ورثه آنان نيز مانند بازنشستگى دوره دموكراسى - منتها قدرى عادلانه‌تر - از اين راه اعاشه مىكرده‌اند . ماليات ايران كه در اوايل سال 1286 مطابق 11 صفر 1325 در كميسيون دارايى مطرح و گزارش كميسيون در جلسه 14 شوال 1325 قمرى خوانده شده و به تصويب رسيد 15 كرور يعنى هفت ميليون و نيم تومان درآمد بود و اين مبلغ به مصرف حقوق و مستمرى مىرسيد و دينارى از آن صرف اصلاحات و آبادى كشور نمىشد . چون علاوه بر آن ، عوارض كمرشكنى به نام مداخل به نحو غير مستقيم از مردم دريافت مىگرديد ، لذا موجبات ناخشنودى مردم را فراهم و همين موضوع هستهء اصلى انقلاب بوده و ايرانيان را مصرا به قانون‌خواهى و حكومت مشروطه سوق داده است . انواع ماليات لردكرزن كه در كتاب تاريخ ايران اطلاعات ذىقيمتى را جمع كرده‌اند ، مىنويسند در ايران دو نوع ماليات معمول است يكى ماليات ثابت و ديگر ماليات اتفاقى كه آن را به اصطلاح مالى ايران " سيورسات " مىگويند . ماليات ثابت ايران به چهار قسمت عمده تقسيم مىشود ، از اين قرار : 1 . ماليات مستقيم اراضى ، دام‌ها ، اشخاص و غيره . 2 . درآمد خالصه . 3 . درآمد گمرك . 4 . حق الامتياز و مال الاجاره بنگاه‌هاى دولتى . ماليات‌هاى اتفاقى ايران سه قسم است :