فصل يكم حكومت سالار الدوله در لرستان ( نوبت چهارم ) و قيام‌هاى سالار الدوله در غرب كشور چنان‌كه در محل خود نوشته‌ايم سالار الدوله كه به موجب فرمان مورخه 25 محرم سال 1323 به كردستان رفته بود با سياست بگير و ببند و شغل فروشى و جريمه بىعلت و بالاخره رفتار خشن خود كردستانيها را به ستوه آورد و سرانجام جز مدت قليلى نتوانست در سنندج بماند و به تهران احضار گرديد . البته غير از سالار الدوله عده ديگرى از حكام و ولات نيز تغيير كرده بودند كه البته اين تغييرات براساس صوابديد شاه و عين الدوله صورت پذيرفت و ناشى از يك رشته مذاكرات قبلى بود . « 1 » ولى احضار سالار الدوله به واسطه شكاياتى بود كه از ستمگريهاى او به شاه و صدراعظم ( عين الدوله ) رسيده بود . عين الدوله كه از سابق هم نظر خوشى با سالار الدوله نداشت ، مصمم بود كه او را مدت درازى در تهران بىشغل معطل كند ، ولى در اين موقع بين عين الدوله و آزادىخواهان اختلاف شروع گرديد و سالار الدوله كه انتظار چنين موقعى را مىكشيد كه از عين الدوله انتقام بگيرد ، به وسيله رفيق خود مرحوم ملك المتكلمين كه در كردستان هم با او بود و برحسب معرفى نصير الملك

--> ( 1 ) . مقارن با همين موقع سلطان حسين ميرزا جلال الدوله پسر ظل السلطان به استاندارى كردستان ، عبد الحسين ميرزا فرمانفرما كه والى كرمانشاه و لرستان بود ، به استاندارى كرمان و بلوچستان ؛ حسام الملك قراگزلو ( امير افخم همدانى ) به واليگرى كرمانشاه ، ميرزا على خان ظهير الدوله ( صفا على شاه ) به حكمرانى همدان ، احتشام الدوله قراگزلو پسر امير مفخم به نايب الحكومه از طرف ظهير الدوله مأمور به همدان شد .