گفتار در بيان فرستادن خان احمد خان به قلعهء قهقهه و از آنجا به صوب قلعهء اصطخر فارس و زمان توقف او در قلعهء مذكوره مدت ممتد دوازده سال كشيدن در روز يكشنبهء بيستم شهر ربيع الاول سنهء خمس و سبعين و تسعمائه ، ميكائيل بيك يوزباشى شاملو ، خان احمد خان را حسب الفرموده ، از قزوين برداشته ، روانهء قلعهء قهقهه شدند و به كوتوال آن قلعهء سپرده ، عود نمود . و آن قلعه را قلعهء ماران نيز مىگفتند . وجه تسميه آنكه هر زندانى را كه بدان قلعه مىفرستادند ، مارى عظيم الجثه و قويم الخلقه ، از ديوار آن حصار بيرون آمده ، آن شخص را به نيش زهرآلود ، از پاى درآورده ، شربت فوات چشانيدى . و ظاهرا شاه طهماسپ راضى به هلاك خان احمد بود و خان احمد خان از ساكنان آن قلعه ، استماع اين قضيهء هائله نموده ، ليل و نهار قرار و آرام بر خود حرام ساخته ، بيدار و هشيار و منتظر مىبود . تا آن مار شبى به عادت معهوده ، سر از رخنهء ديوار ، بدر مىكند . خان احمد خان ، از حركت آن مار مستشعر و خبردار گشته ، پارچهء نمدى به دست چپ خود پيچيده ،