اعتقاد خود [ خود ] راى گشته ، فرصت سر بريدن او نمىبينند ، و مير حاتم از اين زخم متأثر شده ، به هزيمت مىرود و ملازمان مشاراليه نيز فرار اختيار مىنمايند . بعد از فرار ايشان ، كامران بدان موضع رسيده ، قورچى على را غرق خون ، از ميان گل و لاى برداشته و به چاروا بسته ، از آن مهلكه بيرون مىآرند . بيت : اگر تيغ عالم بجنبد ز جاى * نبرد رگى تا نخواهد خداى و سپه‌سالار مير حاتم ، خود را در ضمان سلامت ، به مأمن رسانيده . على خان بعضى محال شفت را غارت نمود و چند نفر از مردم فيكو و غيره كه متابعت مير حاتم نموده ، به ملازمت ايشان مبادرت مىنمود [ ند ] ، در آن روز دستگير شده بودند ، در كنار رودخانهء دوران به قتل آورده ، سرهاى ايشان را عبرتا للناظرين ، به دار اعتبار آويختند . و چند نفر از ملكان طالش شفت را مؤاخذه و مصادره نموده ، و سپه‌سالارى شفت را به عوض بيك شفتى رجوع نموده ، به اتفاق اقوام و بنى اعمام روانهء كهدم شده ، به خدمت حسين خان - والى آنجا - توسل نمود . حسين خان به قريهء دوگاهه ، از براى مير حاتم و اقوام جا و مقام لايق تعيين فرموده ، مراعات و موالات مىنمود . و مدت يكسال سپه سالار مير حاتم مزبور در كنف محافظت او بوده هرچند على خان رسولان به طلب مير حاتم فرستاده ، تقبلات « 1 » نمود ، حسين خان در مقام معاونت مير حاتم درآمده ، به قانون مروت و فتوت عمل نموده ، رد التماس رسولان على خان نمود و بعد از آنكه على خان از فرستادن مير حاتم مأيوس گرديد ، با حسين خان آغاز عداوت و مخاصمت نموده ، پنج شش هزار آدم از پياده و سوار و تفنگچى و كماندار احضار فرموده ، از راه مجده و چماچا و سراوان و كيجا ، در

--> ( 1 ) - نسخهء د : تقلبات