گفتار در بيان مخالفت اميره حمزه خان حاكم آستارا به سبب عداوت فرهاد خان و رفتن حسين خان شاملو به صوب قلعهء شيندان و متوجه شدن امير حمزه خان به جانب الكاى شيروان چون مدتى بود كه اميره حمزه خان طالش - حاكم آستارا - دم از مخالفت و عصيان زده ، در قلعهء شيندان كه نهايت حصانت و متانت داشت متحصن گشته بود ، حسب الحكم مقرر شد كه ذو الفقار خان - حاكم اردبيل - به اتفاق عساكر ، قلعهء مذكوره را قبل نمايند . ذو الفقار خان قرامانلو بالشكر آذربايجان مدت نه ماه قلعهء شيندان را قبل نموده ، در تسخير قلعهء مذكوره و تصرف ولايت آستارا و لنگركنان ، سعى موفور و جهد نامحصور مىنموده و جمعى كثير و جمى غفير از غازيان عظام و دليران خون‌آشام ، به زخم تير سخت كمان طالش از پاى درآمدند . و الآخر طرفين ، از اين گير و دار به تنگ آمده ، امير حمزه خان عرضه داشت نوشته و مصحوب آدم اعتبارى ، به نزد شاه عباس فرستاده ، شفعا برانگيخته ، عرض مىكند كه بنده سگ و بندهء آن آستان اقبال آشيانم و از بيم عداوت فرهاد خان و ترس ازالهء ناموس و حفظ جان به اين [ امر ] ناپسند قيام نموده‌ام . نواب شاهى ، حسين خان شاملو را كه از مختصان درگاه است ،