كشيده است ولى دو ذيل اين كتاب را در نظر نگرفته به همين جهة آن تأليف و تهذيب مرحوم وكيل الملك ناقص است و تاريخ كامل اين خاندان بزرگوار نيست . ديگر منظومه‌ايست بنام درة التاج در احوال على مراد خان كه در سال 1194 ميرزا عبد اللّه خان شهاب ترشيزى شاعر معروف قرن دوازدهم متوفى در 1215 نظم كرده است . ميرزا محمد صادق نامى چنان كه پيش ازين گذشت از شاعران نامور نيمهء دوم قرن دوازدهم بوده ، حاج لطفعلى بيك آذر بيگدلى كه معاصر وى بوده است در تذكرهء آتشكده كه پس از 1180 تأليف كرده در ذكر احوال معاصرين خود ( چاپ بمبئى 1299 ص 439 ) در بارهء وى چنين مينويسد : « نامى - اسمش ميرزا محمد صادق ، از اعاظم سادات موسوى ، اجدادش قريب بيكصد و پنجاه سال مىشود كه به حكم سلاطين صفويه از فارس باصفهان آمده ، بطبابت سركار سلاطين مشغول بوده ، خلاصه حضرتش برادرزادهء ميرزا رحيم حكيم‌باشى و در جوانى مشق انشاء كرده ، در نظم و نثر وقوفى حاصل و تاريخى بر وقايع دولت زنديه مينويسد و در فن نظم بمثنوى مايل و مثنوى ليلى و مجنون و خسرو و شيرين و وامق و عذراء گفته و بعضى ديگر در نظر دارد و اين اشعار را در مثنوى خسرو و شيرين گويد ، بد نگفته است . . . . » و از آن پس بيست بيت از اشعار خسرو و شيرين او را آورده است . ازين قرار اجداد نامى در حدود سال 1030 از فارس باصفهان رفته‌اند . عبد الرزاق بن نجفقلى دنبلى متخلص بمفتون مؤلف مشهور نيمهء