شمس سراج عفيف
307
تاريخ فيروزشاهى ( فارسى )
يگانه جمع شدند - و ميان خود متفق گشتند « 2 » - براي يمن اين هردو مناره را در هردو مقام باهتمام تمام داشتند - گويند « 3 » قد آدميان زمانهء پيشين از تاثير حكمت حضرت رب العالمين دراز بود چنانچه از حالت مقالت قدهاي ايشان اهل تفاسير در كل تفاسير بىنظير هريك مفسرى مشرح بازنمود - المخصوص « 4 » اين عنايت بيغايت و كرم بىنهايت در حق پيغامبر ما محمد رسول الله صلى الله عليه و سلم شده كه قد امت پيغامبر صلى الله عليه و سلم خرد افتاده « 5 » - حضرت « 6 » رب العالمين بر خاتم مرسلين هفت منت نهاد و هفت بشارت داد - از انجمله يكي آنست اي « 7 » محمد صلى الله عليه و سلم ميداني كه امت ترا براي چه آخر همه امتان آوردم تا ايشان ميان گور ديري نمانند - ديگر « 8 » امت ترا قوت بسيار ندادم براي آن تا ايشان به قوت خود غره نشوند - و بيفرمانيء حضرت من نكنند - ديگر « 9 » امت ترا قد كوتاه دادم براي آن تا ايشان بطعام و جامه بسيار محتاج نگردند - و براي حاصل كردن آن از حضرت من دور نهافتند - الهي بكرم عميم و لطف قديم خود ما را مسلمان آفريدي - مسلمان دار و مسلمان بر - و ميان زمرهء مسلمانان حشر ما كن
--> ( 2 ن ) گشته براي تلف اين هردو الخ * ( 3 ن ) سبحان الله قد آدميان * ( 4 ن ) مخصوص اين * ( 5 ن ) افتاده است * ( 6 ن ) حضرت الله تبارك و تعالى بر پيغامبر صلى الله عليه و سلم هفت منت نهاد * ( 7 ن ) يا * ( 8 ن ) يا محمد امت ترا براي * ( 9 ن ) يا محمد امت ترا قد كوتاه *