جميع خانان درگاه و ملوك بارگاه و امرا و معارف با جاه و بعضي اهل قلم با كلاه - هريكي بموجب تبليغ در محل صحن گلين براي سلام ميرفتند « 2 » - و محل چهچه چوبين محل اخص خواصان‌ست - و محل « 3 » سيوم يعني محل صحن ميانگي محل بار عموم خلائق‌ست - و بيان بارجاي محل صحن گلين اين مورخ طالب دين در مقدمهء بازديده و بيان بارجاي محل صحن ميانگي در مقدمهء شرح جشنهاي اعياد و شب برات و روز نوروز و ايام ميزباني و ملاقات رسولان و جز آن كتابت كرده شده - المقصود چون سلطان فيروز شاه طالب دين سكونت شهر دهلي گذاشته بود در شهر فيروزآباد ميماند - چون خواستي كه در محل بارجا بنشيند بعد از دو سه روز چون از طاعات و عبادات فارغ ميشد و قرآن ميخواند ( سبحان الله زهى مشغولي كه فيروز شاه داشت چند سوره از كلام الله هرروز خواندي - و در روز جمعه سورهء كهف و در شب جمعه سورهء طه بىناغه خواندي - و هرروز « 4 » نماز پنجگانه با جمعيت و جماعت گزاردي - و چند سيپاره از كلام الله هرروز وظيفه داشت - چون سلطان فيروز شاه قرآن خواندي و با آيات قرآن قران شدي در عين خواندن هرجا كه اسم الله اعظم ديدي از غايت شوق و نهايت ذوق بدست بوسيدي - و بر چشمها ماليدي - اين فعل بر خويش بر طريق واجبات لازم گرفته بود * * رباعي *

--> ( 2 ن ) ميرفتندي * ( 3 ن ) و محل سيوم آنست يعني * ( 4 ن ) و پنج وقت نماز هرروز با جمعيت آه *