شمس سراج عفيف
277
تاريخ فيروزشاهى ( فارسى )
بود حضرت الله تبارك و تعالى ابواب كرم كشود - و مصطفى صلى الله عليه و آله و سلم را ختم انبياي درگاه خود گردانيد - چون سلطان فيروز شاه را حضرت إله به همه چيز آراسته بود اين خصال انبيا و افعال اوليا در ذات با بركات احسن صفات او عطا فرمود - از غايت بزرگي نظر از خودبيني برگرفت - و بدرگاه با جاه اعلى بارگاه دار الخلافت گستاخيء التماس جامه نكرد - و خود را چيزى ندانست - الله تبارك و تعالى او را جامه از غيب رسانيد - و ختم سلاطين گردانيد * * بيت * * من « 2 » كيم تا همه عالم بنهم پاى طلب * * * زانكه در كويتو سرهاي سران پامالند * مقدمهء چهارم نشستن سلطان فيروز در محل بارجا نقل است كه سلطان فيروز شاه را محلهاي نشستن در بارجا سه محل بود - يك محل را محل صحن گلين گفتندي - و آن « 3 » محل را محل داكه نيز ميگفتندي يعني محل انگور - و محل دوم را محل چهچه چوبين گويند - و محل سيوم را محل بارعام گويند - و آن محل را صحن ميانگي هم « 4 » گويند - آرى عجب اسرارى در روش جهانداري و آئين شهرياريست - محل بارجا صحن گلين محل
--> ( 2 ن ) من كيم در همه عالم تا نهم پاى طلب * ( 3 ن ) كه آن محل را محل دكهه آه * ( 4 ن ) همه *