التفات شاه جنت مكان بود و جناب مير شجاع الدين محمود مذكور سيد فاضل و دانشمند صاحب فطرت عالى بود و در علوم متداوله بتخصيص معقولات و حكميات سرآمد روزگار و مجلس شريفش از طلبهء علوم و درس و بحث خالى نبوده و همواره فقراء و درويشان و طالب علمان و صلهء ارحام از خالص محصولات سركار او رعايت مييافتند . شاه تقى الدين محمد : از سادات نسابه دارالملك شيراز است بسيار فاضل و دانشمند و از تلامذهء علامى شاه فتح الله شيرازى بود و با علامة العمائى مولانا ميرزا جان شيرازى مباحثات نموده در معقولات و حكميات ترقى فاحش كرده بر مسند افاده و تدريس دار الفضل شيراز تمكن يافت و جمعى كثير از فضلاء و طلبهء علوم بمدرس او حاضر گشته استفادهء علوم مينمودند و از زمرهء دانشمندان عصر است . مير محمود شولستانى : از سادات عظام شولستان است سيد فاضل متدين نيكو اخلاق دقيقه خوب و از شاگردان مرغوب شيخ زين الدين عليه الرحمه بود و كسب معقولات در خدمت سلطان العلمائى امير غياث الدين منصور دشتكى شيرازى نموده . امير ابوالولى و مير ابو المحمد : ولدان مير شاه محمود انجوى شيرازىاند . مير ابوالولى سيد فاضل فقيه متعصب در تشيع بود و در فضايل و كمالات از برادرش در پيش و استحضارش در مسائل فقهى ميان فقهاء از ديگران بيش بود و در اول حال بتوليت آستانهء متبركه سدره مرتبه رضويه مأمور گشته مدتى به خدمت روضه متبركه قيام داشت و از آن مهم به جهت نزاعى كه ميانهء او و شاه ولى سلطان ذوالقدر حاكم مشهد مقدس واقع شده بود از توليت سركار فيض آثار معزول شده باردوى معلى آمد و بشراكت برادر متولى اوقاف غازانى شد و در اواخر ايام شاه جنت مكان توليت سركار آستانه مقدسه صفويه بمير ابوالولى تفويض يافته برادرش من حيث الانفراد متولى غزان گشت و در زمان نواب سكندر شأن منصب قضاى معسكر ظفر اثر بجناب مير تعلق گرفت و در زمان جلوس همايون حضرت اعلى شاهى ظل اللهى بمنصب عالى صدارت ترقى كرده بدان امر خطير مشغولى داشت ذكر مآل حالش در محل خود خواهد شد . برادر ديگر ايشان شاه مظفر الدين على است از افاضل دارالملك شيراز و در آنجا منصب شيخ الاسلامى و وكالت حلاليات سركار خاصهء شريفه امتياز داشت و در زمان نواب سكندر شأن در موكب همايون آن حضرت از شيراز بمقر سلطنت ابدى طراز آمده بمنصب قضاى معسكر ظفر اثر سرافراز گشت و نواب سكندر شأن را توجه و شفقت خاصى بجانب مير بود . ميرزا مخدوم شريفى : ولد مير شريف شيرازى دختر زادهء قاضى جهان شيرازى وزير سيفى حسينى قزوينى بود در درگاه معلى بسر ميبرده صاحب فضل و كمال بود فهم و فطرت عالى داشت مفسر و محدث خوب بود و بسيار خوش محاوره بود وعظ را خوب ميگفت و اكثر اوقات ايام متبرك در مسجد حيدريهء قزوين قرب جوار خانه خود به گفتن وعظ اشتغال داشت . جمعيتى عظيم در پاى منبر وعظ او ميشد . چون تهمت آلود تسنن بود از حضرت شاه جنت بارگاه زياده توجه و التفاتى نمييافت ، اما بعضى اوقات پرتو توجه و التفات شاهزادهء عالميان شهزاده پريخان خانم به جهت قرب جوار و همسايگى بر وجنات احوالش ميتافت در زمان اسمعيل ميرزا اعتبار تمام يافته نصف صدارت به او تفويض