داستان فرستادن لشكر به گرجستان و فتح قلعهء تفليس ( 171 - پ ) و واقعات آن ديار « 1 » مدينهء تفليس از مداين نامى و به اخبار اهل خبرت بناى اسلامىست . گويند زبيده زوجهء هارون الرّشيد آن را ساخته است و بر ساحل رود كر آن قصر مشيّد را برافراخته ؛ بساتينش حاكى از جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ [ 3 / 15 ] و انهارش محاكى سلسبيل خوشگوار همچو جَنَّاتِ النَّعِيمِ « 2 » [ 5 / 65 ] نعمت در او وافر و سكون كفّار گرج در او محقّق فرمودهء « الدّنيا جنّة الكافر » شده . همانا به واسطهء اختلاف ملوك اسلام ، در آن بلدهء طيّبه اين خبيثان مقام كرده باشند و مساجد كه معابد اصفياى ملّت نبوىست ، مرابط خيول گروه عيسوى گشته . مدّت « 3 » مديد آن بلاد در دست فساد آن فسّاد « 4 » مانده ، پايمردى سلاطين ديندار به فتح آن ديار نمىرسيد و از مآذن كه نواى بلبلان بستان قول الحقّ به گوش [ هوش ] رسيدى ، كسى « 5 » جز صداى كرد فزاى لقلق نمىشنود « 6 » ، تا زمانى كه مساعى دين پرورى حضرت پادشاه بزرگ

--> ( 1 ) . P : جاى عنوان را بياض گذارده است . ( 2 ) . F : جنان نعيم ؛ P : جنات نعيم . ( 3 ) . P : مدّتى . ( 4 ) . F : فسادان ( 5 ) . P : كس . ( 6 ) . P : شنيد .