به واسطهء استجمام و استراحت به قوّت و مكنت مبدّل شد ، با جمّى غفير « 1 » چون گرسنه لكلكان « 2 » پير ، ميل به كرمان كردند . اميرزاده على خان « 3 » جهانگير كه والى صاحب مكنت ممالك كرمان و سيرجان بود و به سالهاى بسيار در آن ديار « 4 » صاحب مكنت و اعتبار بود « 5 » ( 93 - پ ) به توهّم كثرت [ موهوم ] ايشان رعب عظيم به خود راه داد و چنان حصارها و قلاع معتبر را گذاشته ، قبل از ضرب سيف و رمى پلارك ، متوجّه شهر بابك شد و اگر العياذ باللّه در عقب طايرى را در پرواز ديدى ، فى الحال خود را در مملكت شيراز ديدى . از استعجال على خانى مملكت كرمان و سيرجان تمام به دست لشكر چغتاى و تركمان آمد ؛ فى الفور به بهانهء نعل بها و ساورى « 6 » تمام اهل آن ولايت را به سورت ستم زبون و از پاى غنى و درويش نعل بيرون كردند [ و ] از و بال مال مردم به اندك زمانى شوكتى منيع و رفعتى « 7 » رفيع يافتند . چون ممالك كرمان و سيرجان را بىزحمت تير و شمشير در حيطهء تسخير ديدند ، دست طمع به مملكت فارس كه در آن زمان « 8 » از حاكم صاحب بأس خالى بود كشيدند . چون [ اين ] اخبار معروض مسامع جلال حضرت اعلى شد ، فى الحال امر عالى نفاذ يافت كه امراى عظام و اركان دولت با لشكر جرّار شير شكار مور شمار جهت دفع آن باغيان مكّار غدّار متوجّه صوب كرمان شوند « 9 » . خليل بيك « 10 » صوفى و ديگر امراى نامدار و لشكر انجم شمار با يراق و زينت بسيار كه كثرت عدد « 11 » و عدد ايشان فضاى زمين را رشك سطح بلند مواكب إِنَّا « 12 » زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِزِينَةٍ الْكَواكِبِ [ 37 / 6 ] گردانيده بود . ابيات « 13 » سپاهى روان شد درخشان چو هور « 14 » * زمين گَرد شد زير سُمّ ستور

--> ( 1 ) . F : عصير . ( 2 ) . F : الكلكان . ( 3 ) . P : جان ، K : على خان بيك ولد جهانگير . ( 4 ) . P : عبارت « ممالك كرمان . . . ديار » را ندارد . ( 5 ) . P : شده . ( 6 ) . F : سورى . ( 7 ) . F : رفعت . ( 8 ) . P : اوقات . ( 9 ) . F : شدند . ( 10 ) . KP : بك . ( 11 ) . F : عدّ ( 12 ) . PF : و ، با توجه به قرآن مجيد تصحيح شد . ( 13 ) . P : شعر . ( 14 ) . F : مور .