بيت ( 36 - پ ) سخن كو به وصف « 1 » تو سرور بود * كجا چون سخنهاى ديگر بود و نه عجب از ميامن اين دولت بديع آثار و بدايع اين سعادت پايدار ، كه همچنانچه « 2 » ذات بىمثال خسرو جوان بخت و فريدون گردون تخت ، به خصايص فضايل عدل و جهاندارى و نوادر مآثر خلافت و شهريارى ، سرآمد ملوك اعصار و مسلّم خواقين عالى مقدار است ، تاريخ عهد همايون و روزگار ميمونش در شيوهء بلاغت و سخنورى و فنّ فصاحت و دانش گسترى و متانت معانى فايقه و جزالت عبارات رايقه « 3 » ، بر كلام هر وصّاف سابق و در شرف بر سر « 4 » نامهء همايون فايق آيد و نسايج خامهء عتبى را منسوج « 5 » عناكب نسيان گرداند و مذاق صابى را به تلخى حسد « 6 » زهر صابى « 7 » چشاند ، وَ ما ذلِكَ [ عَلَى ] اللَّهِ بِعَزِيزٍ [ 14 / 20 ] . شعر لا غرو « 8 » ان فقت المصاقع « 9 » في الورى « 10 » * من « 11 » كلّ ناس « 12 » في مآدم « 13 » شيحة « 14 » المدح بالممدوح يعلو قدره * قد فاق ممدوحي فقاقت « 15 » مدحتى « 16 » بعد از اصغاى اين كلام « 17 » ، بر زبان مبارك - كه روح قدسى « 18 » در طلب مقال او و روح القدس « 19 » تشنهء لب زلال آن است - جارى شد كه اگر تاريخ ما فلان نويسد ، هر آينه چنانچه گفته « 20 » ، ناسخ تواريخ ملوك عالم باشد .

--> ( 1 ) . F : وصف + چون ( 2 ) . P : همچنانكه ( 3 ) . P : لايقه ( 4 ) . P : هر ؛ K : هرسر ( 5 ) . K : منسوخ ( 6 ) . F : جسد ( 7 ) . P : صامى ؛ K : صابى ( 8 ) . F : عرو ( 9 ) . P : بالمصارع ( 10 ) . K : الدرى ( 11 ) . P : وكل ( 12 ) . F : ناش ( 13 ) . P : ماده ؛ K : تادم ( 14 ) . P : و شمتى ؛ K : شحيه ( 15 ) . FP : ففاق ( 16 ) . F : مديحى ؛ با توجه به نسخه K : تصحيح شد ( 17 ) . P : « تمام . . . الزّمان » ندارد ( 18 ) . P : روح القدس ( 19 ) . P : ارواح القدس ( 20 ) . P : خود گفت