سيد ظهير الدين مرعشى

166

تاريخ طبرستان و رويان و مازندران ( فارسى )

در ذكر توبت و انابت سيّد ايّد رضوان شعار هدايت آثار سيد قوام الدين الحسينى المرعشى انار اللّه برهانه سبب خروج ايشان و هو قوام الدين بن عبد اللّه بن محمّد بن صادق بن عبد اللّه بن حسين بن على بن عبد اللّه بن محمّد بن حسن المرعشى بن حسين الاصغر بن امام - الهدى زين العابدين على بن حسين على المرتضى ابن ابى طالب عليهم التحية و السلام . و او سيّد زاهد عابد متدّين متوّرع عالم بود . و در ولايت آمل مسكنش در ناحيه‌يى - كه مشهور است به دابو - بوده است . و پدر و جدّ بزرگوارش بطنا بعد بطن مردم متورّع و متدّين و صالح بودند . و سيد مذكور بعد از تحصيل علوم دينيّه متوجه مشهد مبارك حضرت على بن موسى الرضا - عليه صلوات ربّ العالمين - گشت . و آن عتبهء عليّه را بوسيده معاودت فرمود . در آن زمان شيخ بزرگ مقتداء شيخ حسن جورى و سيد اعظم سيد عز الدين سوغندى و درويش مبارك قدم بابا هلال كه شيخ حسن جورى و باباى مذكورين بى - واسطه مريد حضرت قطب العارفين شيخ خليفه بودند . و سيد عرفان شعارى سيد عز الدين سوغندى به واسطهء شيخ حسن جورى لباس فقر را دربر داشت . و در آن وقت شيخى و مريدى در آن ديار شهرت تمام داشت . و زمام اختيار آن ولايت در اكثر امور به دست شيوخ بود . شيخ حسن جورى مطابق مكتوبى كه به امير محمد نامى نوشته است در سبزوار خدمت شيخ خليفه - قدس سرّه - رسيده و بعد از آن - كه آن بزرگوار در سبزوار به درجهء شهادت رسيد - شيخ جورى در همان شب به طريق نيشابور سفر كرد . و از بيست و سوم ربيع الاول سنهء هفتصد و سى و سه كه به نيشابور رسيد تا دو ماه در آنجا منزوى بود . چون مردم او را بشناختند و آغاز تردّد نمودند به مشهد مقدّس رضوى - عليه السلام - سفر كرده و از آنجا به ابيورد و خبوشان و هم‌چنين پنج‌ماهى از مقامى به مقام ديگر مىگريخت ،