او را كه نور حدقهء سلطنت و نور حديقه مملكت‌اند در حجر اشفاق و جناح اشبال بپرورد . و باهرترين حجتى و ظاهرترين كرامتى [ 255 ] كه چون روز روشن بر روى روزگار تابان است و چون آفتاب نورگستر بر سپهر جهاندارى درخشان ، آن‌كه خلفى صدق و وارثى محق چون خداوند عالم ، ولىنعمت پادشاهان عصر و مرتبه و مغيسهء ( ؟ ) « 1 » ملوك دهر ، دستگير و فريادرس بيوتات قديم و منصف و منتصف مظلومان اقاليم ، مهد اعظم وحدت اعلى ، مهين بانوى بلاد شرق و غرب ، مدبّره و كارساز خسروان عرب و عجم ، مقتدا و پيشواى سلاطين بر و بحر ، فرمان‌ده جهان ، معصومهء آخر زمان ، فاتحهء آيات الخيرات ، نتيجهء مقدمات السعادات ، مفيضهء امداد المبرات ، معطيهء مواد الحسنات ، حاميهء بلاد اللّه بالامن و الامان ، راعية عباد اللّه بالبرّ و الاحسان ، ثانية خديجة الكبرى ، آية من آيات العليا ، سلطان خواتين فى الارضين مرئيه ( ؟ ) سرادقات الخواقين ، صفّوة الدنيا و الدين ، عصمة الاسلام و المسلمين ، كهف الضعفاء و المساكين ، المخصوصة بعنايت رب العالمين ، الغ اعظم [ 256 ] پادشاه خاتون - ابّد اللّه ظلال جلالها و بسط على الخافقين نوال فضلها و افضالها - بر سرير پادشاهى و مسند فرمان‌روايى گذاشته است ، و بر سر ضعفاء بلاد و فقراء عباد ، به دادگسترى و ضعيف‌پرورى بداشته ، شعر : هركجا صيت دولتش برسيد * نام آن بقعه گشت عدل‌آباد درمى سيم از شكوفه به زور * مىنيارد كه در ربايد باد تا ترازو بهاش برنكشيد * خوشه يك‌جو به دست ترك نداد كهربايى كه بد محصّل كاه * او هم از شغل خويش بازاستاد نيزه تقناق ( ؟ ) هيبتش تا ديد * كله آهنين ز سر بنهاد لرزه بر استخوان رمح افتد * چون كند از صرير كلكش ياد هم بجاى آرد ار بفرمايد * باز را دايگى بچهء خاد حكمت بالغ و نعمت سائغ بارى سبحانه و تعالى ، و سنّت قديم او - جل و علا -

--> ( 1 ) - شايد : مغيثه .