خان صاحبقران يك چند روز در دار الملك خراسان يا عزّ و جلال چون شخص اقبال در حريم دلها فارغ البال متمكن گشت و در اين اقليم چهارم صداى صلاى پنج نوبت اسلام از شش جهت به گوش عالميان معبد هفتمين فلك مىرسانيد . خطبه از القاب همايونش به مقام رفعت و پايهء بلندى رسيد و سكّه از نام با احترامش در دار الضرب دوران صاحب نقد و درم گرديده و قل باباى گوكلتاش كه از معتمدان خان بود امارت ولايت هرى را به دو تفويض كرد و خود از درياى آمويه گذشته عازم ماوراء النهر گرديد . تاريخ اين فتح را بعضى از فضلا چنين گفته‌اند : تاريخ شه جم نشان خان عالم كه هست * همايون هماى فريدون فرى كشيد از پى فتح شهر هرات * ز ريگ بيابان فزون لشكرى خرد گفت ناچار تاريخ فتح * « مبارك به او باد شهر هرى » تاريخ فوت فضيلت پناه خواجه شاه خواجه شاه از ولايت خواف است . خواف از اقليم چهارم از ممالك خراسان است نزديك به ولايت مشهد مقدس . در عهد سلطنت نوّاب عبد اللّه خان فضاى ولايت سمرقند مع توابع مفوض به آن جناب بود . گويند عدالت را به درجهء رعايت داشته كه در دار المحكمهء قضا منافات بين التضاد را به اشارت حكم نافذ برداشتى و به ايماى فرمان قضا جريان ميان نقيضتين عقد مصاحبت و مؤالفت مىداشتى . عمرى روزگار صحايف مختار الاخيار را در كف كفايت اقتدار آن شريعت الشعار نهاده و شاهدين عادلين كرام الكاتبين فرد حياتش را در دفتر حسنة الابرار مىنويشت . آخر الامر سجل حياتش را در شهور 996 به طغراى غرّاى « فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ » * موشّح گرديد . تاريخ فوت قاضى مشار اليه را مير خرد خالدى از بزرگان فضلاى عصر بود مرقوم رقم ياقوت شيم گردانيد . رفتند خواجه شاه ازين دار بىمدار * جانُ دل از مصيبت ايشان بود خراب مرگ آيد و خراب كند خانمان كسى * آرى ز دست مرگ بود خانمان خراب هفتاد و پنج بود چو عمرش كه فوت كرد * سوى بهشت عدن ز لطف حق آن جناب عمر شريف و نام لطيفش اگر بهم * تاريخ سال فوت شود گر كنى حساب