جويبارى ، باغبان قدرت از گلبن حقيقت گلى با اين رعنايى در باغچهء خواجگان نشكفانيده ، صانع بهار بىخزان محبت در حديقهء معرفت شجره كثير الثمره‌اى به اين عظمت و بزرگى نرسانيده و اين نشو و نما از فيض سحاب تربيت فخر الامم صاحب الهمم حضرت مخدوم اعظم دهبيدى واقع گرديده و حضرت خواجهء جويبارى را بسى از مريدانند كه به مرتبهء كمال رسيده‌اند و ترك برگ هستى كرده چون سرود امن همت از دو كون برچيده‌اند و از بار تعلق آزاد گرديده و از جويبار تربيت آن حضرت هر يك خود را به سدرة المنتهى بزرگى رسانيده‌اند . اكمل ايشان فرزند ارجمند حضرت مخدوم اعظم خواجه محمد امين‌اند كه مشهورند به خواجهء كلان . در وقت رحلت حضرت مخدومى وصيت فرمودند كه اين فرزند در حجر تربيت شما باشد به واسطهء آنكه حضرت مخدوم زاده در مرتبهء بزرگى خوردتر بودند حضرت خواجهء كلان خواجه جويبارى را زمانى كه ايام وفات رسيد و اوقات حيات سرآمد در روز پنجشنبه پنجم شهر صفر در شهور 971 حضرت خواجهء جويبارى غريق درياى بيكران رحمت الهى گرديدند . موضع ششميهن كه از قراى ولابت بخاراست در همان موضع مدفون گشتند . تاريخ وفات ايشان مولانا محمّد امين مفتى كه صاحب كتاب امينيّه است يك مصراع تاريخ به توقيع قبول رسانيده‌اند . تاريخ مقتداى اهل عالم سيد اهل زمان و ايضا مولانا محمّد قاسم مفتى تاريخ آن حضرت را چنين گفته : تاريخ محيط بحر عرفان خواجهء ما * به ظاهر چون ز چشم طالبان رفت جهان بر عارفان ماتم‌سرا شد * كه آن پشت و پناه بىكسان رفت درين ماتم ندا مىآمد از غيب * « دريغا قطب اقطاب جهان رفت » و نيز ملا مشفقى شاعر كه شناور ابحار و غواص ابيات آبدار است در تاريخ خواجهء جويبارى در نظم به ساحل اظهار آورده است : چو رفت از جهان خواجهء جويبارى * نماند آب در جويبار حقيقت خرد بهر تاريخ سال وفاتش * رقم زد كه « سلطان صاحِب طريقت »